Λοιπόν, τέρμα!
Κρατάω τα φεγγάρια που παράτησες
και δίνω πίσω, της αγάπης,
το αβάσταχτο κενό.
Δεν θέλω τίποτα να με βαραίνει
Τις ανελέητες σκέψεις
για να κερδίσω
πρέπει να έχω τα χέρια μου
ελεύθερα
Και υπόσχομαι
να μην χαρίσω τίποτα πιά
που να μην έδινες
τα πάντα για να έχεις
Είπε και ανέβηκε
στο περήφανο μουλάρι του
ο Δον Κιχώτης
