Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μια φανταστική χώρα, όπου όλα είναι φανταστικά. Συχνά μάλιστα τα γεγονότα ξεπερνούν την φαντασία
-Ποιός είναι?
-Εμείς!
-Ποιοι εσείς?
-ΕΥΑΓΓΕΛΕ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ! ΑΝΟΙΞΕ!
… ανοίγει διστακτικά και κοιτάει έξω. Μπροστά από την πόρτα στέκονται 3 αστυνομικοί. Σπρώχνουν την πόρτα και μπαίνουν.
-Τι συμβαίνει, τι συμβαίνει? Τι θέλετε? Πως μπαίνετε έτσι…?
-Ενοχλούμε μήπως?
-Ναι, λίγο, όχι! Τι συμβαίνει?
-Δεν τα μάθατε?
-Ποια? Τι?
-Η Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο!
-Όχι, δεν ξέρω… Τι έγινε?
Ο Αστυνομικός πιάνει τον Ευάγγελο από τον ώμο, τον πάει παραπέρα και του λέει σιγά στο αυτί:
-Τρομοκράτες! Τρομοκράτες παντού!
-Μα τι λέτε, πότε έγινε αυτό?
-Τα Εξάρχεια είναι γεμάτα από δαύτους!
-Εγώ δεν έχω δει κανέναν
-Δεν βλέπεις τηλεόραση άνθρωπε μου?
-Όχι
-Πρέπει να βλέπεις τηλεόραση. Είναι γεμάτη τρομοκράτες! Είναι εκεί για να ενημερώνουν τον κόσμο για τους τρομοκράτες!
-Ενημερώνομαι από αλλού…
-Ύποπτο!
-Ποιο?
-Αυτός ο πλαστικός κλώβος πάνω στην ντουλάπα!
-Αυτό εκεί, ύποπτο??
-Ναι! Πολύ! Τι είναι?
-Πλαστικό καλάθι μεταφοράς γάτας
-ΛΕΣ ΨΕΜΑΤΑ!
-Μα είναι καλάθι για γάτα
-και πού είναι η γάτα?
-έχει πεθάνει…
-μπορείς να το αποδείξεις αυτό που λες?
-Να αποδείξω ότι η γάτα μου δεν ζει πια? Μα τι λέτε? Και στο κάτω-κάτω τι σημασία έχει για σας αυτό?
-Μα δεν είναι μόνο το θέμα της γάτας και το αν είναι εν ζωή ή όχι, είναι και ο κλώβος που περιπλέκει την κατάσταση…
-Ο ΚΛΩΒΟΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΜΠΗΚΑΤΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ!
-Μην φωνάζεις! Θα σε πάμε μέσα εσένα και τον κλώβο σου!
-Για ποιο λόγο, για παράνομη μη-μεταφορά γατιών?
-Άσε της εξυπνάδες! Μαζέψτε τον! Αντίσταση κατά της Αρχής, σύσταση συμμορίας, εεε… Μαζέψτε και τον κλώβο. Πιθανή μεταφορά παράνομου υλικού. Φωτίου βρήκες κάτι άλλο?
-Μεταλλικά μαχαιροπήρουνα, δύο δωδεκάδες…
-Είχε και άλλα τρομοκρατικά αντικείμενα ?
-Είχε άπ΄όλα, κύριε αρχιφύλακα, μέχρι και μαχαίρια για το βούτυρο… και τρία κόκκινα τραπεζομάντηλα…
-Ώστε είσαι αντιεξουσιαστής Ευαγγέλου…!
-Μα τι λέτε τώρα, ποιος είναι αντιεξουσιαστής, εγω…?
-Φωτίου, θα γράψεις: τρεις αντιεξουσιαστικές σημαίες
-μα είναι καρό τραπεζομάντηλα!!! Μην με ακουμπάτε. Μην με ακουμπάς, ειπα!
Του περνάνε χειροπέδες
-Είστε τρελοί!!
-Εξύβριση να βάλω?
-Ναι, βέβαια, βαλε και εξύβριση
-Αυτό να το βάλω?
-Τι είναι αυτό?
-Δεν ξέρω κύριε αστυφύλακα, το βρήκα στην κουζίνα… ήλπιζα πως θα ξέρατε εσείς
-Δεν σου φαίνεται ύποπτο?
-Πολύ…
-Κατέγραψε το…
-Πώς να το περιγράψω?
-Λοιπόν, γράφε! Ξύλινος πείρος μήκους 12 εκατοστών περίπου…
-Περίπου…
-γράφε…καταλήγων σε στρογγυλό ξύλινο εξογκωμένο άκρο, ωοειδές…
-ωοειδές…
-…και με εσώγλυφη χάραξη, εσώγλυφη… παράλληλη χάραξη
-πιθανή χρήση?
-πιθανή χρήση: εμπρόσθια γόμωση μικρού πυροβόλου όπλου
-πυροβόλου όπλου, κύριε αστυφύλακα?
-ναι! μικρού μπαζούκα τσέπης!
-μα υπάρχει τέτοιο πράγμα?
-γιατί όχι!
-είμαστε έτοιμοι κύριε αρχιφύλακα, να φύγουμε?
-ναι!
-να κλείσω την πόρτα?
-μπα… ασ’ την ανοιχτή…
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το μεγαλο μας πλιατσικο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα το μεγαλο μας πλιατσικο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009
Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009
Το μεγάλο μας πλιάτσικο - 3ο μέρος (Ανασχηματισμός)
Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μιά φανταστική χώρα, όπου όλα είναι φανταστικά. Συχνα μαλιστα τα γεγονότα ξεπερνούν την φαντασία.
…-και τώρα συνδεόμαστε με τον ρεπόρτερ μας, τον Στέλιο Καραμπάσιο, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας. Στέλιο, σε ακούμε…
-Ναι, καλησπέρα Νίκο, βρισκόμαστε μπροστά από το Υπουργείο υπουργίας…
-Υπάρχει κόσμος εκεί?
-Ναι, Νίκο, έχουν μαζευτεί όλοι οι βουλευτές που περιμένουν να πάρουν το χρίσμα του υπουργού και όπως κάθε φορά υπάρχει μια αναστάτωση.
-Έτσι είναι ο ανασχηματισμός
-Ναι, βέβαια, βέβαια…
-Ο Πρόεδρος?
-Ο Πρόεδρος, έχουμε μάθει, ότι από στιγμή σε στιγμή φτάνει, εεε… ναι, εδω στο σημείο που … μισό λεπτό Νίκο, κάτι βλέπω. Διακρίνω μια κινητικότητα στο βάθος του δρόμου.
-Ναι, Στέλιο σε ακούμε…
- Βλέπω… βλέπω το Προεδρικό αυτοκίνητο. Οι βουλευτές άνοιξαν χώρο για να περάσει το όχημα και χειροκροτούν.
-Ναι, Στέλιο, έχουμε εικόνα. Μπροστά βλέπω είναι ο έως σήμερα υπουργός Βλακείας και δίπλα του ο υπουργός Ελεγχόμενης Ανέχειας
-και… στο βάθος, Νίκο – δεν ξέρω αν το πιάνει η κάμερα – βλέπουμε την υπουργό Διακρατικής Υποταγής να τα λέει με τον υπουργό Κυβερνητικής Ανικανότητας.
-Ναι, τους βλέπουμε. Ο Πρόεδρος έχει βγει από το αυτοκίνητο?
-Μόλις τώρα άνοιξε η πόρτα του θωρακισμένου φορτηγού… Τον βλέπουμε να βγαίνει, ακριβώς αυτή τη στιγμή. Οι βουλευτές ζητωκραυγάζουν, δεν ξέρω αν ακούγομαι, Νίκο…
-Σε ακούμε, σε ακούμε.
-Ο πρόεδρος έχει βγει και από πίσω του είναι δύο ακόλουθοι που κουβαλάνε τα χρίσματα. Αυτά τα μεταλλικά, τα μεταλλικά, τους μεταλλικούς λοστούς… Σταμάτησε και κάνει θερμές χειραψίες με τους βουλευτές του. Μισό λεπτό, μισό λεπτό… ο πρόεδρος θα μιλήσει
---Ναι, ένα-δυο, ακούγομαι? Ακούγομαι… Αυτή τη στιγμή, η χώρα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Τέτοιες ώρες, δεν χωράνε ούτε διαφωνίες, ούτε αμφιβολίες, ούτε αναβολές. Πρέπει να δουλέψουμε σωστά, οργανωμένα, με υπομονή, επιμονή και ήθος… σας ευχαριστώ
-Σύντομη η ομιλία του προέδρου, Στέλιο…
-Ναι, Νίκο, το είχαν πει από το προεδρείο, ο πρόεδρος θα έκανε μια πολύ σύντομη… ε, μισο… ο πρόεδρος δίνει τώρα τα χρίσματα στους νέους υπουργούς…
-Μπορείς να μας περιγράψεις?
-Μάλιστα. Οι υπουργοί σπάνε τα τζάμια της εισόδου του υπουργείου, με τα χρίσματα τους, δύο από αυτούς κοπανάνε το λουκέτο από το…. από τα προστατευτικά κάγκελα. Ο πρόεδρος βρίσκεται μπροστά από την είσοδο και φαίνεται εξαιρετικά ικανοποιημένος. Νίκο, έσπασε το λουκέτο. Δυο τρεις υπουργοί μαζί, προσπαθούν να σηκώσουν τα κάγκελα.
-Ποιος είπε ότι δεν μπορούν να συνεργαστούν οι υπουργοί μεταξύ τους…
-Νίκο, το νεοσυσταθέν υπουργικό σώμα δείχνει να συνεργάζεται άψογα. Σηκώσανε τα κάγκελα. Δυο υπουργοί τα κρατάνε σταθερά και οι υπόλοιποι σκύβουν και μπαίνουν γρήγορα-γρήγορα μέσα στο υπουργείο. Νίκο… το πλιάτσικο ξεκίνησε
-Ναι, Στέλιο, το βλέπουμε κι εμείς…
-Οι εκλεγμένοι μπαινοβγαίνουν και μεταφέρουν πράγματα. Μαζι με τους υπουργούς, υφυπουργούς είναι και οι γυναίκες τους, οι κόρες τους, τα ανίψια… βλέπω πολλά ανίψια. Έξω περιμένουν τα φορτηγά για να φορτώσουν τα πράγματα.
-Μπορείς να κάνεις κάποια εκτίμηση?
-Κοίτα Νίκο, έχω δει πολλές υπουργοποιήσεις, παρακολουθώ κάθε φορά το παραδοσιακό πλιάτσικο, αλλά μπορώ να σου πω πως η ταχύτητα και η μεθοδικότητα που έχει αυτή η σύνθεση υπουργών είναι πραγματικά ανεπανάληπτη. Πιστεύω πως σύντομα δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο
-Σε ευχαριστούμε Στέλιο, επιστρέφουμε στο στούντιο, αγαπητοί τηλεθεατές. Θα κάνουμε ένα 3ωρο διάλειμμα για διαφημίσεις και μετά θα συνεχίσουμε το πρόγραμμα μας με διαφημίσεις…
…-και τώρα συνδεόμαστε με τον ρεπόρτερ μας, τον Στέλιο Καραμπάσιο, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας. Στέλιο, σε ακούμε…
-Ναι, καλησπέρα Νίκο, βρισκόμαστε μπροστά από το Υπουργείο υπουργίας…
-Υπάρχει κόσμος εκεί?
-Ναι, Νίκο, έχουν μαζευτεί όλοι οι βουλευτές που περιμένουν να πάρουν το χρίσμα του υπουργού και όπως κάθε φορά υπάρχει μια αναστάτωση.
-Έτσι είναι ο ανασχηματισμός
-Ναι, βέβαια, βέβαια…
-Ο Πρόεδρος?
-Ο Πρόεδρος, έχουμε μάθει, ότι από στιγμή σε στιγμή φτάνει, εεε… ναι, εδω στο σημείο που … μισό λεπτό Νίκο, κάτι βλέπω. Διακρίνω μια κινητικότητα στο βάθος του δρόμου.
-Ναι, Στέλιο σε ακούμε…
- Βλέπω… βλέπω το Προεδρικό αυτοκίνητο. Οι βουλευτές άνοιξαν χώρο για να περάσει το όχημα και χειροκροτούν.
-Ναι, Στέλιο, έχουμε εικόνα. Μπροστά βλέπω είναι ο έως σήμερα υπουργός Βλακείας και δίπλα του ο υπουργός Ελεγχόμενης Ανέχειας
-και… στο βάθος, Νίκο – δεν ξέρω αν το πιάνει η κάμερα – βλέπουμε την υπουργό Διακρατικής Υποταγής να τα λέει με τον υπουργό Κυβερνητικής Ανικανότητας.
-Ναι, τους βλέπουμε. Ο Πρόεδρος έχει βγει από το αυτοκίνητο?
-Μόλις τώρα άνοιξε η πόρτα του θωρακισμένου φορτηγού… Τον βλέπουμε να βγαίνει, ακριβώς αυτή τη στιγμή. Οι βουλευτές ζητωκραυγάζουν, δεν ξέρω αν ακούγομαι, Νίκο…
-Σε ακούμε, σε ακούμε.
-Ο πρόεδρος έχει βγει και από πίσω του είναι δύο ακόλουθοι που κουβαλάνε τα χρίσματα. Αυτά τα μεταλλικά, τα μεταλλικά, τους μεταλλικούς λοστούς… Σταμάτησε και κάνει θερμές χειραψίες με τους βουλευτές του. Μισό λεπτό, μισό λεπτό… ο πρόεδρος θα μιλήσει
---Ναι, ένα-δυο, ακούγομαι? Ακούγομαι… Αυτή τη στιγμή, η χώρα βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή. Τέτοιες ώρες, δεν χωράνε ούτε διαφωνίες, ούτε αμφιβολίες, ούτε αναβολές. Πρέπει να δουλέψουμε σωστά, οργανωμένα, με υπομονή, επιμονή και ήθος… σας ευχαριστώ
-Σύντομη η ομιλία του προέδρου, Στέλιο…
-Ναι, Νίκο, το είχαν πει από το προεδρείο, ο πρόεδρος θα έκανε μια πολύ σύντομη… ε, μισο… ο πρόεδρος δίνει τώρα τα χρίσματα στους νέους υπουργούς…
-Μπορείς να μας περιγράψεις?
-Μάλιστα. Οι υπουργοί σπάνε τα τζάμια της εισόδου του υπουργείου, με τα χρίσματα τους, δύο από αυτούς κοπανάνε το λουκέτο από το…. από τα προστατευτικά κάγκελα. Ο πρόεδρος βρίσκεται μπροστά από την είσοδο και φαίνεται εξαιρετικά ικανοποιημένος. Νίκο, έσπασε το λουκέτο. Δυο τρεις υπουργοί μαζί, προσπαθούν να σηκώσουν τα κάγκελα.
-Ποιος είπε ότι δεν μπορούν να συνεργαστούν οι υπουργοί μεταξύ τους…
-Νίκο, το νεοσυσταθέν υπουργικό σώμα δείχνει να συνεργάζεται άψογα. Σηκώσανε τα κάγκελα. Δυο υπουργοί τα κρατάνε σταθερά και οι υπόλοιποι σκύβουν και μπαίνουν γρήγορα-γρήγορα μέσα στο υπουργείο. Νίκο… το πλιάτσικο ξεκίνησε
-Ναι, Στέλιο, το βλέπουμε κι εμείς…
-Οι εκλεγμένοι μπαινοβγαίνουν και μεταφέρουν πράγματα. Μαζι με τους υπουργούς, υφυπουργούς είναι και οι γυναίκες τους, οι κόρες τους, τα ανίψια… βλέπω πολλά ανίψια. Έξω περιμένουν τα φορτηγά για να φορτώσουν τα πράγματα.
-Μπορείς να κάνεις κάποια εκτίμηση?
-Κοίτα Νίκο, έχω δει πολλές υπουργοποιήσεις, παρακολουθώ κάθε φορά το παραδοσιακό πλιάτσικο, αλλά μπορώ να σου πω πως η ταχύτητα και η μεθοδικότητα που έχει αυτή η σύνθεση υπουργών είναι πραγματικά ανεπανάληπτη. Πιστεύω πως σύντομα δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο
-Σε ευχαριστούμε Στέλιο, επιστρέφουμε στο στούντιο, αγαπητοί τηλεθεατές. Θα κάνουμε ένα 3ωρο διάλειμμα για διαφημίσεις και μετά θα συνεχίσουμε το πρόγραμμα μας με διαφημίσεις…
Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008
Το μεγαλο μας πλιατσικο - 2ο μερος
Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μιά φανταστική χώρα, όπου όλα είναι φανταστικά. Συχνα μαλιστα τα γεγονότα ξεπερνούν την φαντασία.
-Κύριε πρόεδρε...
-μμμ...
- Ο υπουργός Βλακείας ειναι στη γραμμή
-Ειμαι απασχολημένος πες του
-Επιμένει, κυριε πρόεδρε
-Να επιμείνεις κι εσυ!
-Μα, τρεις μερες τον αποφεύγετε
-Δεν τον αποφευγω, ειμαι απασχολημένος. Κατάλαβες? Ειμαι απασχολημένος!
-Μαλιστα, κυριε πρόεδρε
-και παραγγειλε μου, σε παρακαλώ μερικές ακόμα ράγες για το τρενάκι μου.
-Ναι, μαλιστα, βεβαιως...
Λιγη ωρα αργότερα το τηλέφωνο του προέδρου χτυπάει.
-Ναι...
-Κυριε πρόεδρε, επιτέλους!
-Ποιος είναι?
-Εδω υπουργός Βλακείας
-Να πάρει ο διάολος
-Ορίστε?
-Τίποτα, τίποτα, δεν μίλησα σε εσας
-Κύριε πρόεδρε, ψάχνω μέρες να σας βρω
-Μαλιστα, μαλιστα
-Η κατάσταση έχει ξεφύγει
-Τι συμβαίνει?
-Οι νέοι... έχουν βγει στους δρόμους
-Για καφέ?
-Όχι, δυστυχώς, όχι.
-Μιλήστε επιτέλους!
-Εχουν βγει στους δρόμους, διαδηλώνουν, φωνάζουν συνθήματα και κατεβάζουν τα παντελόνια τους!
-Αυτό είναι ανήκουστο!
-Το πρόγραμμα της Βλακείας κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα!
-Γιατι δεν ειναι στις τάξεις τους?
-Δεν θέλουν
-Μα πρέπει να τους μαντρώσετε πάλι μέσα
-Φοβάμαι πως ειναι πολύ δύσκολο
-Τι θα πει αυτο?
-Εχουν, έχουν αρχίσει... να σκέφτονται...
-Πως μπορέσατε να το επιτρέψετε αυτο!
-Μα κυριε πρόεδρε, έψαχνα μέρες να σας βρω
-Δεν σας επιτρέπω! Δεν είναι δικαιολογία αυτό. Το πρόγραμμα Βλακείας είναι φτιαγμένο εδώ και δεκαετίες και δουλεύει απο μόνο του. Εντατική παπαγαλευτική μέθοδος και αποστήθιση. Πως θα μπορέσουν αυτα τα παιδιά να μαθουν να αποστηθίζουν τόσα pin όταν μεγαλώσουν?
-Δεν ξέρω, δεν ξέρω...
-...και τι θα πει, ‘έχουν αρχίσει να σκέφτονται’? Σε τι θα τους οφελήσει αυτό!? Δεν υπάρχει απολύτως καμία ανάγκη για σκέψη. Αν αρχίσει να σκέφτεται ο ένας και ο άλλος, θα... θα... καταστραφούμε.
-Το ξέρω κυριε πρόεδρε...
-Κυριε υπουργέ της Βλακείας, σας καθιστώ υπεύθυνο! Οι νέοι πρέπει να σταματήσουν να σκέφτονται!!!
συνεχίζεται...
-Κύριε πρόεδρε...
-μμμ...
- Ο υπουργός Βλακείας ειναι στη γραμμή
-Ειμαι απασχολημένος πες του
-Επιμένει, κυριε πρόεδρε
-Να επιμείνεις κι εσυ!
-Μα, τρεις μερες τον αποφεύγετε
-Δεν τον αποφευγω, ειμαι απασχολημένος. Κατάλαβες? Ειμαι απασχολημένος!
-Μαλιστα, κυριε πρόεδρε
-και παραγγειλε μου, σε παρακαλώ μερικές ακόμα ράγες για το τρενάκι μου.
-Ναι, μαλιστα, βεβαιως...
Λιγη ωρα αργότερα το τηλέφωνο του προέδρου χτυπάει.
-Ναι...
-Κυριε πρόεδρε, επιτέλους!
-Ποιος είναι?
-Εδω υπουργός Βλακείας
-Να πάρει ο διάολος
-Ορίστε?
-Τίποτα, τίποτα, δεν μίλησα σε εσας
-Κύριε πρόεδρε, ψάχνω μέρες να σας βρω
-Μαλιστα, μαλιστα
-Η κατάσταση έχει ξεφύγει
-Τι συμβαίνει?
-Οι νέοι... έχουν βγει στους δρόμους
-Για καφέ?
-Όχι, δυστυχώς, όχι.
-Μιλήστε επιτέλους!
-Εχουν βγει στους δρόμους, διαδηλώνουν, φωνάζουν συνθήματα και κατεβάζουν τα παντελόνια τους!
-Αυτό είναι ανήκουστο!
-Το πρόγραμμα της Βλακείας κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα!
-Γιατι δεν ειναι στις τάξεις τους?
-Δεν θέλουν
-Μα πρέπει να τους μαντρώσετε πάλι μέσα
-Φοβάμαι πως ειναι πολύ δύσκολο
-Τι θα πει αυτο?
-Εχουν, έχουν αρχίσει... να σκέφτονται...
-Πως μπορέσατε να το επιτρέψετε αυτο!
-Μα κυριε πρόεδρε, έψαχνα μέρες να σας βρω
-Δεν σας επιτρέπω! Δεν είναι δικαιολογία αυτό. Το πρόγραμμα Βλακείας είναι φτιαγμένο εδώ και δεκαετίες και δουλεύει απο μόνο του. Εντατική παπαγαλευτική μέθοδος και αποστήθιση. Πως θα μπορέσουν αυτα τα παιδιά να μαθουν να αποστηθίζουν τόσα pin όταν μεγαλώσουν?
-Δεν ξέρω, δεν ξέρω...
-...και τι θα πει, ‘έχουν αρχίσει να σκέφτονται’? Σε τι θα τους οφελήσει αυτό!? Δεν υπάρχει απολύτως καμία ανάγκη για σκέψη. Αν αρχίσει να σκέφτεται ο ένας και ο άλλος, θα... θα... καταστραφούμε.
-Το ξέρω κυριε πρόεδρε...
-Κυριε υπουργέ της Βλακείας, σας καθιστώ υπεύθυνο! Οι νέοι πρέπει να σταματήσουν να σκέφτονται!!!
συνεχίζεται...
Το μεγάλο μας πλιάτσικο -1ο μερος
Η ιστορία μας διαδραματίζεται σε μιά φανταστική χώρα, όπου όλα είναι φανταστικά. Συχνα μαλιστα τα γεγονότα ξεπερνούν την φαντασία.
-Με καλέσατε κύριε πρόεδρε?
-Ναι, πέρασε μέσα...
-Μάλιστα
-...ηθελα να σε ρωτήσω... σου μυρίζει τίποτα?
-σκατά
-όχι αυτό!
-σαπίλα?
-Ω, μα εισαι καινούργιος εδώ. Αυτά δεν μου μυρίζουν πια. Το συνηθίζεις με τον καιρό. Πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Αποπνικτικό...
-Κυριε Πρόεδρε, εσεις είστε...
-Μα δεν ακούς τι σου λέω! Δεν μου μυρίζω πια!... και σταμάτα με τα σκατά και τις σαπίλες! Κι εσύ βρωμάς, σαν κουνάβι. Σαν ιδρωμένο κουνάβι!
-Μαλιστα
-Ειναι κατι διαφορετικό. Μου καιει το στήθος αυτό το πράγμα και τσούζουν και τα μάτια μου
-Τα δακρυγόνα κυριε προεδρε...
-Τα δακρυγόνα? Μα πως? Ειμαστε χιλιόμετρα μακριά απο την πραγματικότητα
-Ισως, ίσως έγινε υπερβολική χρήση των δακρυγόνων. Ετσι ακούγεται...
-Ετσι ακούγεται? Απο την τηλεόραση?
-Οχι βέβαια!
-Αλήθεια, τι δείχνει η τηλεόραση?
-Ο,τι επιθυμείτε!
Ο πρόεδρος χαϊδεψε αφηρημένα την κοιλιά του και έκανε ένα νόημα στο κουνάβι για να φύγει απο το γραφείο του. Υστερα σηκώθηκε απο την καρέκλα του, πλησίασε το παράθυρο και κοίταξε προς τη θάλασσα.
Συνεχίζεται...
-Με καλέσατε κύριε πρόεδρε?
-Ναι, πέρασε μέσα...
-Μάλιστα
-...ηθελα να σε ρωτήσω... σου μυρίζει τίποτα?
-σκατά
-όχι αυτό!
-σαπίλα?
-Ω, μα εισαι καινούργιος εδώ. Αυτά δεν μου μυρίζουν πια. Το συνηθίζεις με τον καιρό. Πρόκειται για κάτι διαφορετικό. Αποπνικτικό...
-Κυριε Πρόεδρε, εσεις είστε...
-Μα δεν ακούς τι σου λέω! Δεν μου μυρίζω πια!... και σταμάτα με τα σκατά και τις σαπίλες! Κι εσύ βρωμάς, σαν κουνάβι. Σαν ιδρωμένο κουνάβι!
-Μαλιστα
-Ειναι κατι διαφορετικό. Μου καιει το στήθος αυτό το πράγμα και τσούζουν και τα μάτια μου
-Τα δακρυγόνα κυριε προεδρε...
-Τα δακρυγόνα? Μα πως? Ειμαστε χιλιόμετρα μακριά απο την πραγματικότητα
-Ισως, ίσως έγινε υπερβολική χρήση των δακρυγόνων. Ετσι ακούγεται...
-Ετσι ακούγεται? Απο την τηλεόραση?
-Οχι βέβαια!
-Αλήθεια, τι δείχνει η τηλεόραση?
-Ο,τι επιθυμείτε!
Ο πρόεδρος χαϊδεψε αφηρημένα την κοιλιά του και έκανε ένα νόημα στο κουνάβι για να φύγει απο το γραφείο του. Υστερα σηκώθηκε απο την καρέκλα του, πλησίασε το παράθυρο και κοίταξε προς τη θάλασσα.
Συνεχίζεται...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)