Μαμά, μαμά! ειναι κουκουλοφόρος!

Διαβάστε την επιστολή που έστειλε η μητέρα ενος 15χρονου που συνελήφθη απο τα ΜΑΤ το μεσημέρι της 6ης Δεκεμβριου 2011, γιατί είχε ζακέτα με κουκούλα

Τα άρρωστα σκυλιά σας

Χθες το βραδυ υπουργέ μου, με κατέβασε μια δουλειά στο κέντρο, νωρίς το βραδάκι. Ημουν και άρρωστη, σκοπό να τραβηχτώ πολύ δεν είχα. Ελα μου όμως που ψάχνοντας, τελικά χάθηκα πίσω από την Ομόνοια και τι να δω… Το μέγαρο της Αστυνομίας! Κοιτάω οδό, Βεραντζέρου γράφει. Κοιτα να δεις, εδώ είναι η περίφημη Βεραντζερου. Κανω δυο βήματα, άλλος πλανήτης. Κοιταζω στον δρομο γραφει Σωκράτους, πάω παρακάτω γραφει Μενάνδρου. Ωπα, λεω… ειμαι στο τρίγωνο των Βερμούδων. Ημουν διπλα στην Ασφάλεια αλλα ασφαλεια καμία δεν ένιωσα το ομολογώ. Τελικά με τα πολλά βρίσκω το underground ποδηλατάδικο και καθομαι απ’εξω γιατι ειχα φτασει πριν το ποδήλατο που ασθενούσε. Ερχεται ενας με ένα παπι και καθοταν και με κοιταζε, εγω κοιταζα σε επιφυλακή από την άλλη πλευρα. Κατι μου μουρμουράει:

-Μουρμουρμουρ

-ορίστε? Τον ρωτώ

-ΜΟΥΡΜΟΥΡΜΟΥΡ…?

-ΟΡΙΣΤΕ? (Ειμαι και κουφάλογο, καθως φαίνεται)

Κουναει το κεφάλι του και φευγει. Νομίζω ότι ηθελε να με παει βόλτα. Καλή σου ώρα, οπου κι αν εισαι…

Στα μεσοδιαστήματα ερχοταν και ενας μεσηλικας καραφλος και με κοιταζε από πάνω μεχρι κάτω. Τον κοιταζα, με κοιταζε, τον κοιταζα με πλαγια ματιά, με κοιταζε κι αυτος από το πλάι. Μαλλον του φαινόμουν υποπτη. Καποια στιγμή ήρθε και το μοτομπεκάν, το αφήσαμε στον ποδηλατά, με σχεδιο την ανάνηψη και ειπαμε να πάμε για ένα ποτό στα Εξάρχεια.

Καθομαστε στη Μεσολογγίου υπουργέ μου κι εγω παραγγέλνω ένα πεντάρι κονιάκ, γιατι ειμαι και αρρωστη όπως προείπα. Πριν λοιπόν ερθει το κονιάκ ήρθε η αστυνομία. Αυτοι με τα ασπρα-κράνη πάνω σε παπάκια, σε εντουρο και στις ζητάδηκες Πρου-πρου-πρου-πρου-πρρρρ εκαναν ολες αυτές οι μηχανές, μαζευτηκαν μπολικες, γεμισε ο δρομος γκλομπς και ασπρα κράνη…

Ακουμε στη συνέχεια ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ-ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ και βλεπουμε να παρελαύνουν και τα ΜΑΤ. Πριν ερθει το κονιάκ μου, υπουργέ μου!

ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ-ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ οι μπότες. Από εκει που περίμενα να πιω ενα ποτό στο χαλαρό, ενιωσα ότι ξαφνικά είμαστε υπο κατοχή. ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ-ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ οι μποτες! Νομισα ότι θα ερθουν στα τραπέζια και θα αρχίσουν να φωνάζουν ΠΑΠΙΡΕΝ! Παπίρεν!!!

-Δεν έχω παπίρεν, τα αφησα στην άλλη τσάντα, που να φανταστώ ότι θα έρθει η Γκε-στά-πολιτσάη? Εγω ένα ποδήλατο πηγα να αφήσω...

Ευτυχως δεν ζητήσαν χαρτια, αλλα μπήκανε με ορμή στο απέναντι μαγαζί σαν να τους ειχε πιάσει κόψιμο. Στην αρχή λέγαμε ότι μπορεί να θελαν να πανε τουαλέτα. Αλλιώς τι σκατά θελανε εκει στη Μεσσολογγιου υπουργέ μου στα καλά καθούμενα που δεν εκινειτο ουτε μύγα? Καπου εκείνη τη στιγμή ηρθε και το κονιάκ μου και ειπα να χαλαρώσω. Αλλα που να χαλαρωσεις υπουργε μου, με τους κρανοφορεμένους να πανε πανω-κατω και ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ-ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ οι μπότες τους, σε απόσταση αναπνοής να τρεχουν πανω-κάτω και οι μηχανες αναμμενες να γυρνανε τα κωλοφάναρα στα μουτρα μας. Μπαρδόν, αλλα με το που εμφανίστηκαν συγχύστηκαν όλοι, συγχύστηκα και εγω! Με πιάνει κάτι σαν αυτόματη αντίδραση, μπορει να φταινε τα χημικά που έφαγα στα καλά καθούμενα περσυ τα χριστούγεννα. Η Αστυνομία έλεγε πως δεν εχουν καμιά επίπτωση αλλα να που έχουν!

Υπουργέ μου, θα σας τα ομολογήσω όλα!

Σημερα ειδα μια μπατσινα να τρωει μια τυρόπιτα και σκεφτηκα: «Στον λαιμό να σου κάτσει, μωρή» και να σκεφτειτε οτι είμαι ευγενής τύπος. Δεν ειμαι καλά υπουργέ μου, δεν είμαι, θα φταιει το CS αυτό το απαγορευμένο δακρυγόνο που εισέπνευσε ολη η Αττική. Βλέπω τα ΜΑΤ και νομίζω πως βλέπω ρωμαίους λεγεωνάριους που έχουν εισβάλει στη χώρα μου. Θέλω να κάνω προπέλα το χέρι μου, σαν τον Οβελίξ, και να τους ριξω μια ξανάστροφη και να τους πετάξω έξω από αυτές τις απαίσιες μοχθηρές μπότες τους. Υπουργέ μου, στ' αλήθεια δεν είμαι καλά! Τους βλέπω με τις στολές να κάθονται εξω από τους σταθμούς του ηλεκτρικού και θυμάμαι παράνομες συλλήψεις και φυσούνες και να μη μπορω να αναπνεύσω. Τους βλέπω να κυκλοφορούν πέρα δώθε και το μάτι μου κολλάει στο περίστροφο, γιατι το ξέρω πως κάποιοι ανάμεσα τους δεν ειναι προστάτες του πολίτη αλλα δήμιοι με ψυχολογικά προβλήματα και απωθημένα. ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ-ΦΡΑΠ-ΦΡΟΥΠ οι μπότες χθες στη Μεσολογγίου και να μην ξεκουμπίζονται κι εμένα να ξυπνάει μέσα μου ο Κολοκοτρώνης κι ο Μπρους Λη μαζί και να θέλω να διώξω τα στρατεύματα κατοχής, υπουργέ μου. Πόσο καιρό θα μας πάρει να συνέλθουμε από την βία της αστυνομίας, μέσα στην πολη μας, μέσα στη ζωή μας? Πόσο καιρό θα ζούμε έτσι, στην ανείπωτη χούντα, του κάθε τυχάρπαστου μπάτσου, που λεηλατεί Σύνταγμα και νόμους?

Τα τσοπανόσκυλα σας δαγκώνουν το κοπάδι και αφήνουν τους λύκους να παίζουν πρέφα πάνω στις πλάτες μας. Όταν το τσοπανόσκυλο λυσσάει, υπουργέ μου, και δαγκώνει τα πρόβατα, ο βοσκός το σκοτώνει. Πότε θα αποσύρετε τα άρρωστα σκυλιά σας από πάνω μας?

Πότε υπουργέ μου?

Ενα ακόμα επίκαιρο βιντεο απο τα Αντι-Επίκαιρα της Κατάληψης της ΕΣΗΕΑ

Watch antiepikaira 19-01-2009 in News Online  |  View More Free Videos Online at Veoh.com

Παρακολουθήστε σκηνές απο τις τελευταίες πορείες και δείτε την αντιπρόεδρο της Παναττικής Ενωσης Καθαριστριών και Οικιακού προσωπικού, Β. Τσουνη να μιλάει για την Κωνσταντίνα Κούνεβα.

antiepikaira 19-01-2009

 

Εναλλακτικό ντοκυμαντερ για το πάρκο Λέλας Καραγιάννη απο τα Αντι-Επίκαιρα της Καταληψης της ΕΣΗΕΑ

Watch antiepikairo 26-01-2009 parko kyprou  |  View More Free Videos Online at Veoh.com

Παρακολουθήστε αυτη την μικρή ταινία που εικονογραφεί πολυ καλά τι συνέβη στο Παρκο Λέλας Καραγιάννη, ποιες ηταν οι αντιδράσεις του κόσμου, της αστυνομίας και του Δημου Αθηναίων.

antiepikairo 26-01-2009 parko kyprou

Οι κρητικοί μίλησαν

Βίντεο με ήχο

Περίμενε να φορτώσει

και πάτα το play button

που θα εμφανιστεί στην οθόνη

Τιποτα δεν εχει τελειωσει - παλι αστυνομικη βια -Πορεια 24 Ιανουαριου 2009

φωτογραφία απο το indymedia

Δείτε φωτογραφίες απο την πορεία που εγινε το Σαββατο 24 Ιανουαριου 2009

και διαβαστε τη μαρτυρια ενος διαδηλωτη. 

(το άρθρο είναι απο το Stop Police Violence)

Ενα συγκλονιστικό βιντεο ντοκουμεντο απο την Ασκληπιού 14

Σε αυτό το βίντεο μπορειτε να δείτε πως εγινε η απωθηση και ο εγκλωβισμός του κόσμου στην πολυκατοικία της Ασκληπιου 14. Εχουν πέσει ήδη τα δακρυγόνα και στο 22ο δευτερολεπτο τα ΜΑΤ αρχίζουν να χτυπάνε αδιακρίτως με τα γκλομπ τους, τους ανθρωπους στο κεφάλι.

Το βιντεο τραβηχτηκε απο κάποιον που εγκλωβίστηκε σε εκεινο το σημειο.

Κοιτα να δεις ιδέα...

Ααααχχ... πάνε και τα χριστούγεννα, παει και αυτο το ωραίο δεντρο (the sequel) του Κακλαμανη.
Τι ωραια που ήτανε. Θυμαμαι τα ΜΑΤ που στολίζανε το δεντρο και τον κοσμο που 'στολιζε' τα ΜΑΤ.
Τελικά δημαρχε μας, βοήθησε το δεντρο? Ψωνισε ο κόσμος?
Οχι γιατι αν δεν ψωνισε σκεψου και την ιδεα που ειχε σημερα η αστυνομία.

Ακου να δεις. Ακου να δεις τι εγινε, γιατι εσυ ιδεα δεν θα έχεις.
Κανανε ντου τα ΜΑΤ με γκλομπς και δακρυγονα και αποκλείσανε τον κόσμο σε ενα μαγαζί. Δυστυχως τους ξεφυγαν μερικοι και μπηκαν σε μια πολυκατοικια, στην Ασκληπιού 14. Οχι πολλοί, καμια 80ρια νοματαίοι. Δημότες τους λες εσυ. Συλλάβανε μια γιαγιά, (επειδη εκανε αλυσιδα για να προστατευσει τους εγκλωβισμένους) συλλάβανε κανα δυο ακόμα πολίτες και 14 δικηγόρους και μετα συλλάβανε και αλλους δικηγορους που πήγαν στη ΓΑΔΑ για να διαμαρτυρηθούν για τις συλλήψεις. Ξύλο έπεσε μπόλικο, μεχρι και κάτι νοσηλευτές που πηγαν να μαζεψουν τραυματίες, τους κοπανήσανε κι αυτους. A! και μετά καθώς φευγαν απο την Ασκληπιού τα ΜΑΤ χτυπήσαν στο κεφάλι ενα παιδί που μολις είχε βγει απο το νοσοκομείο μετα απο χτύπημα στο κεφάλι (απο τα ΜΑΤ πάλι). Ειπώθηκε οτι καθως φεύγανε, παρατώντας τον αιμόφυρτο, οι αστυνομικοί κάνανε το σημαδι της νίκης. Το παιδί φυσικά δεν το είδε αυτο, ήταν αναισθητος στην άσφαλτο και εξάλλου τον χτυπήσαν απο πίσω. Λεπτομέρειες, ψιλοπράγματα... ξέρεις τωρα μωρέ.

Στο θέμα μας όμως να παμε,
φαντασου λοιπον τωρα το παρακάτω σκηνικό να συμβεί:
Με δακρυγόνα και γκλομπ να γινει εκτροπη διαδήλωσης απο τα ΜΑΤ προς κηφισιας μεριά, και να κλεισουνε τον κόσμο σε κανενα Μall, σε κανενα Golden αποτέτοιο... ξέρεις...
Τόσος κόσμος, δεν μπορεί... απο κάτι θα βρουνε να αγοράσουν

Και τα ΜΑΤ θα στεκονται απ'εξω και θα αφηνουνε τους ανθρωπους να βγαίνουν μονο με επίδειξη απόδειξης αγορών. Όσοι δεν αγοράσουν θα προσαχθούν στη ΓΑΔΑ για αντίσταση κατά της Αρχής

(Αρχη μας ειναι το Χρημα)

Σκεψου το...

ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ δεν εχουμε?

Εκπτωσεις στη Δημοκρατία


Δείτε το σχετικό video



Μαρτυρία από τα γεγονότα στην οδό Ασκληπιού 14. Παρακολουθήστε πλάνα από τον αποκλεισμό και συλλήψεις διαδηλωτών στο συγκεκριμένο σημείο. Αστυνομικοί χτυπούν και ρίχνουν στο έδαφος μία ηλικιωμένη γυναίκα, που στεκόταν ανάμεσα σε ΜΑΤ και διαδηλωτές για να προστατεύσει τους τελευταίους.

Περίπου στις 4 το μεσημέρι μια ομάδα παιδιών βρέθηκε στην οδό Ασκληπιού 14, κυνηγημένοι από την Αστυνομία. Μπήκαν αρχικά σε ένα κατάστημα με ψιλικά στο ισόγειο της οικοδομής και στη συνέχει στην είσοδο της πολυκατοικίας που υπάρχει στο ίδιο κτίριο. Σε πολύ λίγα λεπτά αποκλείστηκαν εκεί από ισχυρές δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ στην αρχή έγινε προσπάθεια να αποκλειστεί η πρόσβαση στο σημείο στους δημοσιογράφους.
Αργότερα έγινε γνωστό πως μεταξύ των 70 - 80 ατόμων που ήταν στην πολυκατοικία υπήρχαν τουλάχιστον δύο τραυματίες και ζητήθηκε βοήθεια από την Κεντρική Κλινική Αθηνών η οποία βρίσκεται σε απόσταση λίγων μέτρων. Ακόμα και οι γιατροί προσέγγισαν με δυσκολία το σημείο για να παράσχουν βοήθεια στους τραυματίες ενώ ακόμα και όταν βγήκαν μεταφέροντας μια κοπέλα τραυματία δέχτηκαν επίθεση από τα ΜΑΤ.

Όπως φάνηκε τα ΜΑΤ είχαν σαφείς εντολές να κάνουν συλλήψεις στο συγκεκριμένο σημείο. Επικράτησε ένταση και άρχισαν να τραβάνε κόσμο στο σωρό μέχρι και μια ηλικιωμένη γυναίκα που έτυχε να βρίσκεται εκεί, την οποία και τελικά συνέλαβαν. Επίσης συνελήφθησαν στο συγκεκριμένο σημείο δικηγόροι της Ομάδας νομικής προστασίας αλλά και άλλοι δικηγόροι από τα γύρω γραφεία που ειδοποιήθηκαν και έσπευσαν άμεσα στο σημείο για να εμποδίσουν τις συλλήψεις των παιδιών.

Πολύ χαρακτηριστική είναι η στάση του ιδιοκτήτη του ψιλικατζίδικου, ο οποίος συνεχώς καλούσε τα ΜΑΤ να συλλάβουν τον ίδιο και να αφήσουν να φύγουν τα παιδιά που είχαν βρει καταφύγιο στο μαγαζί του.

Η ένταση κορυφώθηκε όταν χτυπήθηκαν δημοσιογράφοι οι οποίοι είχαν εντωμεταξύ φτάσει στο σημείο και κάλυπταν όσα διαδραματίζονταν εκεί. Χτυπήθηκε αρκετά ένας φωτογράφος των ΝΕΩΝ, ο οποίος μεταφέρθηκε και αυτός στην Κεντρική Κλινική Αθηνών.

Από τους παρευρισκόμενους γίνονταν συνεχείς εκκλήσεις για την μετάβαση εισαγγελέα στο σημείο για να ελέγξει τις αυθαιρεσίες που διέπρατταν οι αστυνομικοί. Αντί του εισαγγελέα ήρθε ακριβώς έξω από την πολυκατοικία μια κλούβα των ΜΑΤ, στην οποία φορτώθηκαν τουλάχιστον 15-20 άτομα, εκ των οποίων πολλοί δικηγόροι αλλά και κόσμος που είχε σχηματίσει αλυσίδες έξω από την πολυκατοικία. Μεταξύ αυτών μεταφέρθηκε στην κλούβα και η ηλικιωμένη γυναίκα που μόλις πριν είχε χτυπηθεί και είχε προς στιγμή χάσει τις αισθήσεις της.

Μετά τις συλλήψεις δόθηκε εντολή για αποχώρηση των ΜΑΤ από το συγκεκριμένο σημείο. Πολλά χημικά και γενικώς προκλητική συμπεριφορά της αστυνομίας εις βάρος των πάντων.

απο το tvxs

Ολα αυτά που θέλατε να ρωτήσετε την Αστυνομία και δεν μπορούσατε

FAQ Police

Με στόχο τον πολίτη

Μένω στο κέντρο και μετά τα τελευταία γεγονότα, νομίζω πως εγώ και ο σκύλος μου έχουμε εθιστεί στα δακρυγόνα. Όταν δεν έχει πορείες, έχουμε και οι δύο έντονες ημικρανίες. Ξέρετε αν μπορώ να προμηθευτώ δακρυγόνα για οικιακή χρήση? Και αν ναι, από πού? Ευχαριστω!
Yiannis & Boulis

Αγαπητέ Γιάννη, δυστυχώς δεν μπορείς να προμηθευτείς δακρυγόνα, ως πολίτης. Τα συγκεκριμένα δακρυγόνα (CS) έχουν κριθεί παράνομα και έχουν απαγορευθεί από διεθνείς οργανισμούς. Μπορούμε να τα χρησιμοποιούμε μόνο εμείς, αλλά μην ανησυχείς, μόλις παραλάβαμε τη νέα παραγγελία.



Πως αισθάνεστε που όλος ο κόσμος σας φωνάζει «Μπάτσοι – Γουρούνια –Δολοφόνοι»?
Babis75

Μπάμπη, χτύπησες σε πολύ καίριο θέμα. Πολλοί συνάδελφοι πληγώνονται με αυτόν τον τρίπτυχο χαρακτηρισμό γιατί ως επαγγελματίες πληρωνόμαστε για το πρώτο σκέλος μόνο. Το κομμάτι «γουρούνια – δολοφόνοι» είναι στην διακριτική ευχέρεια του κάθε συναδέλφου και πίστεψε με είναι πολλοί αυτοί που έχουν το φιλότιμο και το κάνουν εντελώς τζάμπα.



Γιατί δέρνετε τον κόσμο όταν είναι πεσμένος κάτω. Ακινητοποιημένος, ανήμπορος, με χειροπέδες κτλ… όπως στην περίπτωση ξυλοδαρμού της Μυρτώς?
Bizeli

Γιατί έτσι το ξύλο είναι πιο αποτελεσματικό και πιο ασφαλές για εμάς



Θέλω να γίνω κουκουλοφόρος της αστυνομίας, μπορώ?
Loutsos

Φυσικά. Η αστυνομία ενδιαφέρεται για νέους με όρεξη και μεράκι. Στείλε βιογραφικό στα κεντρικά

Παραιτηθείτε!
StoKranio

Αυτό δεν είναι ερώτηση

Υπάρχει μυστική αστυνομία και αν ναι, από ποιους κρύβεται?
Periergos

Φυσικά και υπάρχει μυστική αστυνομία! Και κρύβεται από όλους γιατί είναι πολύ ντροπαλή. Είμαστε άνθρωποι γεμάτοι ευαισθησίες αλλά δεν μας πιστεύει κανείς

Διάβασα την επίσημη ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ για το περιστατικό ξυλοδαρμού 3 ατόμων που είχε καταγγείλει στο BBC ένας βρετανός επιχειρηματίας, αυτόπτης μάρτυρας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση/απάντηση στη συγκεκριμένη καταγγελία δηλώσατε πως «Αν δεν υπάρχει βίντεο, δεν υπάρχει ξυλοδαρμός». Αν ισχύει αυτό σαν επιχείρημα, τότε γιατί στο περιστατικό της ζαρντινιέρας που είχαμε 3κάμερο και η σκηνή βιντεοσκοπήθηκε, δεν τιμωρήθηκαν οι υπαίτιοι?
Vaggelis007

Γιατί στην περίπτωση της ζαρντινιέρας, ναι μεν υπήρχε βίντεο αλλά ο ήχος δεν ήταν πολύ καλός και οι αστυνομικοί δεν είχαν προλάβει να μακιγιαριστούν. Επομένως έπρεπε να ξαναγυριστεί, αλλα ο κύπριος φοιτητής αρνήθηκε να ξαναφάει ξύλο.




Καλά! Δεν ντρέπεστε λιγάκι, ρε? Χτυπάτε κοριτσάκια, χτυπάτε ηλικιωμένους? Τι άνθρωποι είστε?
Μπαμπαστρούμφ

Η Ελληνική Αστυνομία δεν κάνει διακρίσεις. Το γεγονός ότι δεν μας το αναγνωρίζει κανείς αυτό, μας θλίβει

Αμα δεν σας αρέσει γιατι δεν παραιτείστε?
StoKranio

Δεν απαντώ

Σας είδαμε να φυλάτε το δέντρο του Κακλαμάνη. Πως αισθανόσασταν να προστατεύετε κάτι ψεύτικο, ένα σύμβολο της κατανάλωσης
Skeftomai ara Yparxw

Αισθανόμαστε σαν να φυλάμε τη Βουλή. Για μας δεν υπάρχει διαφορά




Αλέξης Γρηγορόπουλος. Εποστρακισμός ή ευθεία βολή?
Valistic

Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να πω εγώ, είναι κάτι που θα το αποφασίσει ο Κούγιας




Τι σκέφτεστε όταν χτυπάτε τον κόσμο στο ψαχνό?
Nick23

Τίποτα. Αν σκεφτόμασταν δεν θα μπορούσαμε να σας χτυπήσουμε

Γιατί δεν παραιτείστε ρε!!!?
StoKranio


Γιατί προτιμώ να δέρνω από το να με δέρνουν. ΡΕ!

Ο,τι δεν λέει η τηλεόραση

Η Δημοκρατία σφυροκοπείται ανελέητα στη λωρίδα της ΓΑΔΑ και σε άλλα σημεία.

Ξύλο και συλλήψεις. Είναι εμφανές οτι έχουν δωθεί νέες εντολές. Ξεπλένουν το αίμα του Αλέξη με το αίμα του αστυνομικού και ξεκινάει μια σκληρή αντεπίθεση.

Θέλουν να μας κλειδώσουν στα σπίτια μας. Να ριζώσουμε πάνω στους καναπέδες, μπροστά στην τηλεόραση.

Δεν θα τους κάνουμε το χατήρι

Χωρίς Αιτία! Ξυλοδαρμός και σύλληψη κοπέλας μπροστά στη μητέρα της

Ανεβάζω αυτή τη μαρτυρία για μια εντελώς παρανοϊκή σύλληψη και κακοποίηση μιας κοπέλας που ούτε σε διαδήλωση συμμετείχε, ούτε πείραξε κανέναν. Επίσης, δεν θελω να ακούσω οτι βρισκόταν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, γιατι αν υπάρχει ένα λάθος σημείο αυτό βρίσκεται στον εγκέφαλο αυτών των επικίνδυνων τραμπούκων που φροντίζουν υποτίθεται για την ασφάλεια μας.

...μου φαινεται κάπως ειρωνικό πως το προηγούμενο πόστ που ανέβασα είναι ο "πρακτικός οδηγός σε περίπτωση σύλληψης" και όταν το διάβαζα έλεγα απο μέσα μου <εντάξει όμως, δεν νομίζω οτι μπορει να μου συμβεί εμένα κάτι τέτοιο>

Σήμερα με ξύπνησε ένα τηλεφώνημα και έτσι έμαθα τι συνέβη χθες το μεσημέρι στη Μυρτώ.

Το κείμενο είναι της Xripol

Η Ιστορία

Η Μυρτώ είναι μία φίλη 26 χρονών που εργάζεται και κάνει το μεταπτυχιακό της στο Brighton της Αγγλίας. Εδώ και λίγες μέρες έχει έρθει στην Αθήνα για τις γιορτές. Είναι ζωντανός άνθρωπος, καλλιτέχνης, ιδεολόγος, χορτοφάγος, φιλική, γεμάτη ιδέες και όνειρα...
Είναι καλή ερασιτέχνης φωτογράφος και συνήθως κυκλοφορεί με τη φωτογραφική της μηχανή. Το Φεβρουάριο σκοπευει (ή σκόπευε...) να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα.

Στο δρόμο:
Εχθές, Δευτέρα 15/12 λίγο πριν τις 2:00 το μεσημέρι, περπατούσε βιαστικά μαζί με τη μητέρα της για να προλάβουν ανοικτή την τράπεζα. Το σπίτι τους είναι στου Γκύζη, κάποιους δρόμους πίσω από την Ασφάλεια. Ήθελαν να πάνε στη στάση μετρό των Αμπελοκήπων. Δύο δρόμους πάνω από την Γ.Α.Δ.Α, τους σταμάτησαν τα Μ.Α.Τ, λέγοντάς τους να μην προχωρήσουν άλλο, αλλά να πάνε από άλλο δρόμο. Η μητέρα της κοντοστάθηκε και έπιασε την κουβέντα με έναν αστυνομικό, ρωτώντας τον ποιά στάση μετρό είναι ανοικτή, από ποιό δρόμο να πάνε κλπ.
Η Μυρτώ στάθηκε κι εκείνη, περιμένοντάς την στο απέναντι πεζοδρόμιο.
Τότε ένας «άνδρας» των ΜΑΤ την πλησίασε λέγοντάς της «τι κάνεις εδώ ρε κωλόπαιδο?! Δεν σου είπαμε να φύγεις από δω?!». Η Μυρτώ εκνευρίστηκε με τον τρόπο του και έκατσε εκεί φωνάζοντας «περιμένω τη μητέρα μου (δείχνοντάς την), είτε το πιστεύεις είτε όχι!».
Μετά από μισό λεπτό, μπροστά στα μάτια της μητέρας της, τέσσερεις άνδρες των ΜΑΤ ήρθαν κατά πάνω της. Της έριξαν κλωτσιά στην πλάτη κι εκείνη έπεσε στο δρόμο. Η Μυρτώ είναι λίγο πάνω από 50 κιλά. Όπως είναι φυσικό, άρχισε να φωνάζει και να τους βρίζει. Η μητέρα της άρχισε να φωνάζει πανικόβλητη και να τους παρακαλάει να αφήσουν ήσυχη τη Μυρτώ.
Κάποιοι άνδρες των Μ.Α.Τ τη σταματούσαν από το να πάει κοντά στην κόρη της, όσο οι άλλοι τέσσερεις είχαν γυρίσει το χέρι της Μυρτούς πίσω από την πλάτη κρατώντας την κάτω στο δρόμο. Την κλωτσούσαν στην κοιλιά, στα πόδια, στα πλευρά, βρίζοντάς την χυδαία και σεξιστικά!
Εκείνη αντέδρασε και προσπάθησε να τους ξεφύγει. Τέτοια ήταν η οργή της που τα κατάφερε για λίγο, παρόλο που στην προσπάθεια της παραλίγο να χάσει το χέρι της. Οι αστυνομικοί όμως ήταν πολλοί. Εκείνη την ώρα ήρθαν στο μέρος της «οι άνδρες με τα μπλε» (με κράνη κλπ) και της είπαν «προσαγωγή!». Η Μυρτώ τους είπε –εξουθενωμένη από το ξύλο αλλά και οργισμένη-, «εντάξει, μόνο μην με αγγίζετε! Θα περπατήσω μόνη μου».
Τότε ένας απ’ αυτούς πήγε από πίσω της και έκανε πάνω της την κλασική χυδαία κινήση προσποίησης σεξ.
Στο δρόμο για την Γ.Α.Δ.Α την έβριζαν (λέγοντάς της το πώς θα την γ...) κι έφαγε κι άλλη κλωτσιά στην πλάτη. Η μητέρα της ακολουθούσε.
Κάθε τόσο η Μυρτώ τους ρωτούσε γιατί κατηγορείται, αλλά κανείς βέβαια δεν της έλεγε.
Όταν έφτασαν, δεν άφηναν τη μαμά της να ανέβει μαζί με τη Μυρτώ (και τη συνοδεία της), αλλά ένας (πιο «καλός») τελικά την άφησε.

Στη Γ.Α.Δ.Α:
Στον 11ο όροφο της Ασφάλειας γινόταν χαμός. Πολλά παιδιά, που τα τραβούσαν από δω κι από κει.
Τη Μυρτώ την έβαλαν σε ένα δωμάτιο (φυσικά αφήνοντας απ’ έξω τη μαμά), που είχε 2 καναπέδες. Στον ένα καθόταν ένας έφηβος 17 χρονών –όπως έμαθε αργότερα η Μυρτώ- που έκλαιγε ασταμάτητα (όσο ήταν εκεί η Μυρτώ, αυτό το παιδί -με σπασμένα τα νεύρα- δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει). Στο δωμάτιο ήταν 2 άνδρες γύρω στα 30, καλοβαλμένοι και μοντέρνα ντυμένοι. Είπαν στη Μυρτώ να κάτσει στον ένα καναπέ. Αμέσως της είπαν (βρίζοντάς την) να σηκωθεί και να πάει να κάτσει στον άλλο καναπέ. Η Μυρτώ δεν μιλούσε. Με το που σηκώθηκε για να πάει στον άλλο καναπέ (δίπλα στο παιδί που έκλαιγε) την κλώτσησαν στην πλάτη.
Η Μυρτώ έμεινε στην Ασφάλεια γύρω στις 3,5 ώρες. Όσο ήταν σ’ αυτό το δωμάτιο, οι μπάτσοι δεν την κτύπησαν ξανά, με κλωτσιές. Της έκαναν ψυχολογικό πόλεμο, εξευτελίζοντας την προσωπικότητά της. Πλησίαζαν το πρόσωπό τους γύρω στα 10 εκατοστά από το δικό της και αποκαλώντας την ...διάφορα, της περιέγραφαν το πως θα «ασελγήσουν» επάνω της. Κάθε τόσο της τραβούσαν τα μαλλιά.
Όταν ρώτησε πόσο θα κρατήσει αυτό κι αν αργούν πολύ ακόμα, ο ένας της είπε να τον ξαναρωτήσει το ίδιο πράγμα όταν θα την π... όλοι μαζί.
Επειδή βρήκαν στην τσάντα της τη φωτογραφική μηχανή, τη ρωτούσαν επίμονα κάθε λίγο αν είναι δημοσιογράφος. Όταν η Μυρτώ έλεγε ότι δεν είναι, την έβριζαν.
Δεν είχε μαζί της ελληνική ταυτότητα, αλλά είχε χαρτιά (ταυτότητα από τη σχολή της, πάσο κλπ) από την Αγγλία. Η μητέρα της είχε ταυτότητα μαζί της.
Όταν είδαν αυτά τα χαρτιά, έδειξαν πιο εξοργισμένοι και τη ρωτούσαν τι γυρεύει στην Ελλάδα!
Η Μυρτώ τους είπε ότι ήρθε στην πόλη της, για να κάνει Χριστούγεννα με τη μητέρα της, αλλά εκείνοι της έλεγαν ότι δεν την πιστεύουν και ότι είναι ξένος δημοσιογράφος, σκουλήκι κλπ...
Είδαν τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει αυτές τις μέρες και ήθελαν να κατασχέσουν την κάρτα μνήμης της μηχανής, αλλά η Μυρτώ δεν την έδινε. Επειδή έχει σχετικά καλή Digital SLR μηχανή, την ειρωνευόντουσαν για το πώς είχε τέτοια μηχανή, ενώ δεν είναι δημοσιογράφος και πώς την αγόρασε, πόσο κοστίζει και τέτοια...
Αργότερα, μπήκε στο δωμάτιο η δικηγόρος του 17χρονου. Αμέσως μαζεύτηκαν λίγο οι μπάτσοι και έγιναν πιο «ευγενικοί». Έκανε κάποιες συνεννοήσεις για το παιδί. Όπως άκουσε η Μυρτώ, το παιδί είπε ότι αστυνομικοί έβαλαν πέτρες στις τσέπες του, καθώς τον ανέβαζαν στον 11ο όροφο... (αυτός όπως είπαμε, δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει).
Μετά η δικηγόρος πλησίασε τη Μυρτώ. Τότε τη σταμάτησαν οι μπάτσοι, λέγοντάς της ότι η κοπέλα εκπροσωπείται ήδη και ότι ο εκπρόσωπος της είναι απ’ έξω.
Η δικηγόρος απάντησε ότι απ’ έξω είναι η μητέρα της κοπέλας κι ότι μόλις τη διόρισε δικηγόρο και της Μυρτούς, όταν είδε ότι έμπαινε στο δωμάτιο ως δικηγόρος του άλλου παιδιού.
Είπε στη Μυρτώ να μη φοβάται.
Έκανε κάποιες συνεννοήσεις, χαρτούρα κλπ. Η κατηγορία της τελικά ήταν «αντίσταση κατά της αρχής».
Την άφησαν να φύγει. Ο 17χρονος έμεινε εκεί.
Μετά πήγε στο νοσοκομείο. Στον Ερυθρό Σταυρό που εφημέρευε. Ήταν γεμάτο έφηβους.
Η Μυρτώ, που δεν μπορεί και τα νοσοκομεία, έφυγε μετά από λίγο χωρίς να βγάλει ακτινογραφία. Ήθελε μόνο να πάει σπίτι της και να βγάλει τη βρωμιά από πάνω της. Το μόνο που ήθελε απεγνωσμένα, ήταν να πλυθεί. Κι ας πόναγε παντού.

Έξω από το δωμάτιο στον 11ο όροφο, μπροστά στη δικηγόρο, ένας αστυνομικός της έκανε το εξής χιούμορ:
«σκέψου και την καλή πλευρά. Σε φέραμε εδώ γιατί σε περάσαμε για 10 χρόνια νεώτερη!»

Επίλογος:
Πώς αισθάνεται η Μυρτώ; Μόνο όποιος έχει ζήσει κάτι τέτοιο μπορεί να την καταλάβει.
Μου είπε ότι αισθάνεται άδεια. Σαν μετά από βιασμό. Πιο πολύ απ’ όλα την τρόμαξε ο εαυτός της. Αυτό μου είπε. Από άνθρωπος δυναμικός, αλλά ειρηνιστής, είδε τον εαυτό της να θέλει να σκοτώσει. Δεν ήθελε να πετάξει πέτρα ή να διαμαρτυρηθεί. Μετά από λίγο δεν τους μιλούσε καθόλου. Δεν τους απαντούσε. Ήθελε μόνο να τους σκοτώσει με τα ίδια της τα χέρια. Τίποτ’ άλλο. Αυτό την τρόμαξε πιο πολύ απ΄ όλα.
Μετά αμφισβήτησε το νόημα των ονείρων της.

Η Μυρτώ, εκεί που περπατούσε με τη μητέρα της, σωφρονίστηκε από την κρατική μηχανή.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη που έδωσε η μυρτώ, λίγες μέρες μετά το περιστατικό, σε εκπομπή στο City 99,5

Τα ΜΑΤ σας ευχονται χρονια πολλα!

(φωτο: alepouda 13/12/08)

Η χορωδία των ΜΑΤ στους γιορτινούς δρομους των Εξαρχείων μοιράζει δώρα, χαρά και συγκίνηση (με τα γνωστά δακρυγόνα) όλα μέσα στο πνεύμα των Χριστουγέννων. Οι κάτοικοι τους πετάνε λουλούδια, μαζί με την γλάστρα, και ανταποδίδουν με την νούμερο 1 επιτυχία αυτών των χριστουγέννων: Μπατσοι-γουρούνια-δολοφόνοι

Η κυβέρνηση δεν θα τυπώσει ευχετήριες κάρτες φέτος ωστε να διαθέσει το αντίστοιχο ποσό για την αγορά νέων χριστουγεννιάτικων δακρυγόνων 

Euro-Police-vision θα διοργανωσει η κυβέρνηση

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να διοργανώσει ένα νέο ευρωπαϊκο διαγωνισμό με στόχο τον πολίτη. Στην μοναδική σε σύλληψη εκδήλωση θα συμμετέχουν οι ευρωπαϊκές αστυνομίες και θα διαγωνιστούν σε 4 βασικές κατηγορίες.

1η Κατηγορία: Το γρηγορότερο πιστόλι

2η Κατηγορία: 'Ασκοπη χρήση καρκινογόνων χημικών

3η Κατηγορία: Προβοκάτσια, Αγάπη μου

4η Κατηγορία: Ξυλοδαρμός περαστικού (ένας περαστικός ανα διμοιρία)

Ειδικό βραβείο "Προκόπης" θα δωθεί στην αστυνομία που θα συλλάβει τον μικρότερο διαδηλωτή.

Η ψηφοφορία θα γίνει απο το κόσμο που θα ξυλοκοπείται κατα τη διάρκεια της εκδήλωσης (50% συμμετοχή στην τελική βαθμολογία) και απο όλους τους ευρωπαίους τηλεθεατές που θα παρακολουθούν ζωντανά αυτή τη μοναδική γιορτή της (νεας) δημοκρατίας. Οι ψήφοι θα στέλνονται μέσω sms στο 100

Ο Πρωθυπουργός στο τέλος της βραδιάς θα απονείμει το "χρυσό Γκλομπ" στην αστυνομία της χώρας που θα ψηφιστεί σαν νικήτρια.

Θα ακολουθήσει μασκέ-πάρτυ με παρακρατικούς ασφαλίτες 

Διαδηλωση στην Αλεξανδρας 7 δεκεμβριου 2008

(Για περισσότερες φωτογραφίες απο χθες και σε μεγαλυτερη ανάλυση κλικ εδω)

Έχω καθυστερήσει στο ραντεβού. Κατεβαίνω με το τρόλεϊ. Είμαι από τους ελάχιστους που ξέρουν τι συμβαίνει. Πολλοί ανύποπτοι μετανάστες και μερικοί έλληνες κατευθυνόμαστε προς το κέντρο. Ο οδηγός κάθε τόσο λέει ότι η κίνηση έχει διακοπεί πριν το πολυτεχνείο. Το τρόλεϊ πρέπει να γυρίσει πίσω. Μια κυρία μονολογεί φωναχτά, ενάντια στις αναταραχές. Ένας κύριος που θυμίζει καθηγητή προσπαθεί να της εξηγήσει την κατάσταση. Φαίνεται καλλιεργημένος άνθρωπος αλλά στο τέλος δεν αντέχει το συντηρητικό της μονόλογο και αρχίζει να της λέει φωναχτά «Σκοτώσανε ένα 15χρονο, σκότωσαν ένα 15χρονο, μπορείτε να το καταλάβετε αυτό?» Η κυρία δεν δείχνει να καταλαβαίνει, του λέει «Μα να βάζουν φωτιές και να χτυπάνε αστυνομικούς? Γιατί χτυπάνε τους αστυνομικούς?». Ανεβάζω σφυγμούς, μου ’ρχεται να της φωνάξω. Δεν αντέχω, θέλω κι εγώ να φωνάξω σε όλους όσους δεν καταλαβαίνουν, ότι σκοτώσανε ένα 15χρονο, σκοτώσανε ένα παιδί και εγώ αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω ούτε να το δεχθώ. Δεν φωνάζω όμως. Ντρέπομαι τους μετανάστες που κάθονται ανάμεσα σε μένα και σε αυτήν και δεν θέλω να βάλω τις φωνές.

Κατεβαίνουμε. Από νωρίς αρχίζει να φαίνεται οτι κάτι συμβαίνει. Οι τροχονόμοι έχουν κλείσει από πολύ ψηλά την πατησιών. Περπατάω βιαστικά. Οι πρώτες σπασμένες βιτρίνες. Η μυρωδιά από καμένο. Φτάνω στη στροφή για Αλεξάνδρας. Έχει μια ανατριχιαστική ησυχία. Το μόνο που ακούγεται είναι ο ήχος από τα βήματα των ανθρώπων. Στο βάθος της Αλεξάνδρας, καπνοί, θολή ατμόσφαιρα και χαμηλή ορατότητα. Κοιτάζω γύρω μου. Άνθρωποι σαν κι εμένα, τίποτα το αντιεξουσιαστικο ανεβαίνουν αμίλητοι, βιαστικά για να βρουν την πορεία. Αριστερά και δεξιά στα πεζοδρόμια περίεργοι που προσπαθούν να δουν τι γίνεται από απόσταση ασφαλείας. Θα συναντήσω πολλούς τέτοιους παραπάνω.
Κουβαλάω την φωτογραφική μαζί μου, όπως πάντα. Την βγάζω από την τσάντα μου. Τηλέφωνο:
-Που είσαστε?
-Είμαστε ψηλά, μην ανεβαίνεις, γίνεται χαμός
-Χαμός?
-Εσύ, που είσαι?
-Στο υψος του πάρκου, εκεί που έχει πιάσει φωτιά ένα κτίριο (1)
-Φωτιά σε κτίριο?
(ξαφνικά καταλαβαίνω ότι δεν μιλαει σε μένα πια)
-Ανδρέα μην πας εκεί! Φύγε Ανδρέα, φύγε
(κόβεται η γραμμή)

Αρχίζω πάλι να ανεβαίνω. Κάδοι καμένοι παντού(2, 3, 4, 5). Βρίσκομαι μέσα στους καπνούς που έβλεπα από την Πατησίων. Η μυρωδιά από τα δακρυγόνα γίνεται όλο και πιο έντονη. Προχωραω. Για πρώτη φορά συνειδητοποιώ πόσα πολλά βενζινάδικα έχει η Αλεξάνδρας. Έχουν βάλει φωτιά διπλά σε βενζινάδικο (7). Είναι τρελοί? Απέναντι έχει ένα ακόμα βενζινάδικο. Σκεφτομαι τα χειρότερα και περναω με διπλό βήμα από ανάμεσα τους. Λίγα μέτρα πιο πάνω βλέπω το πρώτο καμένο αυτοκίνητο.(8, 9, 10, 11, 12) Που είναι η πυροσβεστική? Μετά από λίγο εμφανίζονται. Είναι οι ίδιοι, 2-3 οχήματα που θα τους πετυχω πολλές φορές να πηγαίνουν την λεωφόρο πάνω κάτω τρέχοντας να προλάβουν.

Παρακάτω μια γυναίκα, απεγνωσμένη και απαίδευτη, πέταξε νερό από τον τρίτο σε μια εστία στο δρόμο και η φωτιά άπλωσε και ακούμπησε τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Ένας κάτοικος έτρεξε με λάστιχο στο δρόμο και συμμάζεψε λίγο την κατάσταση. Δεν ξέρω αν τα κατάφεραν, έπρεπε να συνεχίσω. (13)
Τα δακρυγόνα έχουν γίνει ανυπόφορα. Όλοι φορανε μαντήλια και κασκόλ στο πρόσωπο. Δεν γίνεται τίποτα. Τα καινούργια χημικά δακρυγόνα είναι ανίκητα. Ο δρόμος έχει γίνει κίτρινος από την σκόνη. Προσπαθώ να θυμηθώ αν πρέπει να αναπνέεις από τη μύτη ή από το στόμα. Είναι αδύνατο όπως και να’ναι. Μπροστά μου ένα τείχος πυκνού καπνού. Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω. Έντονη δυσφορία. Είμαι σχεδόν μόνη μου σε αυτό το σημείο. Κάποιοι που είναι πιο μπροστά χάνονται γρήγορα μέσα στους καπνούς. Κάνω να προχωρήσω και δεν μπορώ άλλο… κάνω αναστροφή… Δυο βήματα – τρία βήματα και ντρέπομαι. Ντρέπομαι να τα παρατήσω. Στριβώ στα στενά. Ξέρω ότι οι άλλοι είναι πιο μπροστά και πρέπει να βρω τρόπο να τους συναντήσω. Προχωραω παράλληλα της Αλεξάνδρας. Οι κάτοικοι έχουν βγει, λίγο από περιέργεια, λίγο από ανησυχία στις εισόδους των πολυκατοικιών. Έχουν βγει έξω με τις παντόφλες. Με κοιτανε περίεργα. Σκεφτομαι πως ισως να φαίνομαι κάπως περίεργη κι εγώ έτσι όπως βούτηξα στον ήσυχο κόσμο τους. Μια κοπέλα αλαφιασμένη, με μια κάμερα και με ένα μάτι κλειστό από τα δακρυγόνα (θα μπορέσω να το ανοίξω μίση ώρα αργότερα)

Μιλαω στο τηλέφωνο. Τώρα είμαι εγώ μπροστά και οι άλλοι έχουν πάει πίσω. Βγαίνω πάλι στην Αλεξάνδρας. Βλέπω για πρώτη φορά τα ματ.(14) Στέκονται και καμαρώνουν τη φωτιά σε ένα παράρτημα υπουργείου, ή τράπεζας. Πολλοί περίεργοι κάθονται και χαζεύουν. Σαν να βλέπουν τηλεόραση. Με ανακατεύει αυτό, ίσως να είναι και τα δακρυγόνα. Ένας ματατζης με κοιταει. Ξέρω ότι δίνω στόχο με τη μηχανή στα χέρια. Βάζω τον τηλεφακό. Τραβαω μερικές με τα ματ και προχωραω προς το φλεγόμενο κτίριο μέσα από ένα παρκακι. Ξαφνικά αυτό που έβλεπα μέσα σε στενό πλάνο, εμφανίζεται μπροστά μου σαν ένα ολοκληρωμένο δράμα. Δεν είναι το κτίριο μόνο που καίγεται. Στην διπλανή πολυκατοικία δυο άνθρωποι με τα λάστιχα του ποτίσματος προσπαθούν να σώσουν τα σπίτια και τη ζωή τους. (15, 16) Ο κόσμος κάτω, τους κοιτάζει (17), τα ματ τους κοιτανε (18) κι εγώ σαν μέσα σε κακό όνειρο προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει. Που είναι η πυροσβεστική? Σε λίγο τους βλέπω να έρχονται. Εγώ πρέπει να φύγω, πρέπει να βρω τους άλλους. Μόλις πάω για να κατεβω, ακουω συνθήματα και μια βοή. Επιτέλους συνανταω και την πορεια. Τα ματ φεύγουν από τη θεση τους και συντάσσονται στο πεζοδρόμιο. Οι θεατές αφήνουν το θέαμα της πολυκατοικίας και γυρνάνε να κοιτάξουν προς την πορεία. Ακριβώς σαν να άλλαξαν καναλι. Ο κόσμος στην πορεία βλέπει την διμοιρία και οι φωνές τους δυναμώνουν. «Μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι». Ξαφνικά συνειδητοποιώ ότι βρίσκομαι πίσω από τα ματ – δηλαδή σε πολύ κακό σημείο – πάνω που ετοιμάζονται να πέσουν δακρυγόνα, μολότοφ και ξύλο.

Χώνομαι στη Χαριλάου Τρικούπη. Οι άλλοι είναι κάπου κοντά, αλλά πάλι χανόμαστε. Γυρναω προς την Αλεξάνδρας. Με ειδοποιούν από το τηλέφωνο.
-Χαριλάου Τρικούπη και Αλεξάνδρας πέφτει άγριο ξύλο. Μην συνεχίζεις.
-Που είσαστε?
-Περάσαμε απέναντι. Έχουμε αποκλειστεί. Πήγαινε προς το σπίτι μου.

Ανεβαίνω πιο ψηλά, φτάνω Ασκληπειου. Γυρναω τα στενά μήπως αποκτήσω καλύτερη οπτική επαφή με την κατάσταση. Ξαφνικά, σαν από το πουθενά και εντελώς αθόρυβα βλέπω ένα ποτάμι ανθρώπων να ξεχύνεται από την Αλεξάνδρας, στην Ασκληπειου. Είναι τα παιδιά από την πορεία. Μικρά παιδιά, έφηβοι, κορίτσια και αγόρια, χωρίς κουκούλες, ξύπνιες φάτσες. Κάποιοι ανάμεσα τους τυλίγουν τις σημαίες. Είναι ανακατεμένοι, έφηβοι και πιο μεγάλοι. Μπροστά μου περναει κι ένας που κουβαλαει ένα βαρύ ξύλινο κοντάρι. Παγώνω. Μου φεύγει ο ρομαντισμός.

Έχω κουραστεί. Η Νεάπολη, εκεί κοντά στον Λυκαβηττό είναι όλο ανηφόρες. Τριγυρναω τόσες ώρες και δεν ξέρω πια τι ψάχνω.
-Είσαι δημοσιογράφος? Με ερωτάει κάποιος που στέκεται και κοιταει το αντιεξουσιαστικο ποτάμι.
Συνειδητοποιώ ότι κραταω ακομα τη μηχανή. Για μισό λεπτό σκέφτομαι, ποιος είναι αυτός, τι θέλει. Δεν ξέρεις ποιος είναι τι, αυτές τις μέρες και αυτές τις ώρες. Σκεφτομαι ποια είναι η πιο κατάλληλη απάντηση καθώς τον ζυγίζω από πάνω μέχρι κάτω και τελικά του λέω την αλήθεια.
-Όχι, ερασιτέχνης…
Με κοιτάζει κάπως δύσπιστα καθώς ακόμα έχω τον τηλεφακό πάνω στη μηχανή. Απομακρύνομαι από εκεί και σκεφτομαι ότι δεν ειδα ουτε ένα δημοσιογράφο, ούτε μια κάμερα τόσες ώρες που πάω πάνω-κάτω. Είχε βέβαια κόσμο που τραβούσε φωτογραφίες με τα κινητά τους. Όπως στις συναυλίες. Μονο που αντι για τραγούδια ακούγονταν σειρήνες και οι φωτιές δεν ήταν εφέ.

Έχω πάρει τις ανηφόρες με σκοπό να βρω ένα σπίτι που δεν το βρίσκω έτσι κι αλλιώς ούτε με χάρτη. Σε ένα ήσυχο δρόμο λέω να κάτσω σε ένα πεζούλι για να ξεκουραστώ. Δεν προλαβαίνω. Ακούω ποδοβολητά. Κάτι παιδιά ανεβαίνουν την ανηφόρα προς το μέρος μου. Αυτά δεν θα ηταν πια ουτε δεκαπεντε χρονων.
-Κάνουν ντου? Ρωταω ένα κορίτσι που θα ήταν το πολύ δεκατριών.
Το κορίτσι κοιταει τη μηχανή – πρέπει να την κρύψω σκέφτομαι – με κόβει για ένα δευτερόλεπτο και μου λέει «Ναι»
Πίσω από τον ώμο της είδα ματ με πλήρη εξάρτηση που όμως μόλις είδαν την ανηφόρα προτίμησαν να κυνηγήσουν κάποιους άλλους που πήγανε ευθεία.
Το κορίτσι προχώρησε πιο πάνω αλλά κοντοστάθηκε και γύρισε και μου είπε: «Έχουν σκορπίσει, κυνηγανε σε όλα τα στενά» Σαν να μου έλεγε, πρόσεχε, πουθενά δεν είσαι ασφαλής. Κι ύστερα χάθηκε στη στροφή.
Χαμογέλασα. Μου φάνηκε πολύ γλυκό αυτό. Αλληλεγγύη από μια μικρή και ατίθαση άγνωστη με φτερά στα πόδια.

Ανέβηκα την ανηφόρα και βρήκα το σπίτι
Η συνεχεία της βραδιάς είναι μια άλλη ιστορία που δεν θα την πω

Τελικά, αποκλείστηκα στα Εξάρχεια, η γάτα στο σπίτι ακόμα με περιμένει. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ από την υπερένταση, είμαι κουρασμένη, το σώμα μου ποναει, τα μάτια ακόμα τσούζουν και ο λαιμός δεν έχει συνέλθει από τα δακρυγόνα.
Σε λίγο ξημερώνει, δεν έχω ιδέα τι μέρα θα είναι αυτή. Ελπίζω να αλλάξει κάτι, προς το καλύτερο… έστω για μια φορά προς το καλύτερο.