Στο Χυτήριο

Θα μπορούσα να γράψω ένα κείμενο για να σας πω πόση απόγνωση και πόση οργή αισθάνομαι με όσα συμβαίνουν σ'αυτή τη χώρα, με όσα επιτρέπει το κράτος και επιτρέπουμε κι εμεις να συμβαίνουν στους διπλανούς μας, σε όλους μας. Να σας μιλήσω για το πόσο θυμώνω που φοβάμαι και πως αισθάνομαι ντροπή που δεν κάνω κάτι για να βοηθήσω να σταματήσει η αδικία. Θα μπορούσα να συνεχίσω να ποστάρω λινκς στο fb ή στο twitter για να βλέπετε πόσο χειροτερευει η κατάσταση, να κάνετε like, share, rt και fav και να κουνάμε όλοι απελπισμένοι το κεφάλι, αλλα το ξέρω πως έτσι δεν αλλάζει κάτι. Ούτε θα αισθανόμουν απόψε έστω και ελάχιστα καλύτερα με τον εαυτό μου. Αντίθετα όλοι μαζι θα συνεχίζαμε να βουλιάζουμε σ'αυτην την αισθηση πώς ειμαστε έρμαια, κοπάδια αβοήθητα που οδευουν προς σφαγη.

Βεβαια, ισως αυτην την αισθηση της ασφυξίας να μην την έχουν όλοι και το χτυπημα στη πόρτα που ακούνε να πιστευουνε οτι δεν ειναι για αυτούς ή οτι όταν θα ειναι για αυτούς, θα εχουν ηδη προλάβει να αφήσουν αυτη την χώρα πίσω.

Τι ειναι όμως αυτό που μας απειλει? Ειναι ο Παναγιώταρος, ο μπράβος της κακιάς ώρας και η συμμορία του? Ειναι τα ημίτρελα απολιθώματα του μεσαίωνα που κραδαίνουν τους σταυρούς και φωνάζουν "κάψτε τους-καψτε τους", αυτή η αισχρή μειοψηφία των ψυχοπαθών που ποδοπατάει δικαιώματα και ελευθερίες που κερδήθηκαν με κόπο και αίμα? Μέσα σε λίγους μήνες έχουμε εγκαταλείψει κεκτημένα που χτίστηκαν επίπονα μέσα σε δεκαετίες, τα εχουμε εγκαταλείψει στα βρωμερά χέρια τους. Την ιδια ώρα καποιοι άνθρωποι, στοχοποιούνται γιατί είναι ξένοι, είναι γκέη ή πιστευουν ότι εχουν δικαίωμα να εκφραστουν, πιστευουν στην ελευθερία του λόγου, θελουν να δημιουργήσουν και όχι να καταστρέψουν. Αυτούς τους ανθρώπους δεν πρέπει να τους αφήσουμε μόνους. Αν τους εγκαταλείψουμε εγκαταλείπουμε τους εαυτούς μας. Απόψε στηρίζουμε το δικαίωμα στην εκφραση, το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου. Απόψε στεκόμαστε κόντρα στο φασισμό, στο παράλογο, στην προκατάληψη  και στον φόβο. Είμαστε πολλοί, δεν θα αφήσουμε τους λίγους να μας τρομοκρατήσουν.

https://www.facebook.com/CHYTHRIOArtCafeBartheater/posts/393070977429868

Το μήνυμα

-Δεν ψήφισα γιατι τους σιχαίνομαι ολους

-Συγγνώμη, να σε διακόψω υπέρλαμπρε, πανέξυπνε, καταπληκτικέ μου πολίτη και να σου πω εγώ τί θελεις να μου πεις

-Μα...

-Συμφωνώ μαζι σου, ήθελες να μας δώσεις ενα μήνυμα, οτι δεν θα ανεχθεις αλλα λαθη απο αυτους... ξερεις... αυτην την κυβερνηση των φόρων, της κοινωνικής αδικίας, που σε εχουν συρει στην ανέχεια, στην ανεργία, οχι εμενα, εγω σε καταλαβαινω, εγω εχω λαβει το μηνυμα, εγω ειμαι μαζι σου, κοιτα με στα μάτια και επανέλαβε μετά από μένα: Εμεις οι δύο είμαστε ένα, δεν θα χωρίσουμε ποτέ

-Μα τι λες!! Εσυ! Εσύ ησουν πριν από αυτούς και δεν αφησες τίποτα όρθιο, έγλυψες μέχρι και το πιάτο

-Εκανα το καλύτερο για την Ελλάδα δεδομένων των καταστάσεων και μην ξεχνάς ότι πριν από μενα ήταν παλι οι αλλοι…

-Ακου, τι σου λέει καλέ μου πολίτη… Σε έριξε στον γκρεμό και μιλάει κι από πάνω… αλλα του έδωσες το μήνυμα που έπρεπε με αυτην την ψήφο σου

-Δεν ψήφισα είπα

-Με την αποχή σου, τοτε, του έδωσες μεγαλύτερο μήνυμα… κι εμείς δηλαδή πήραμε το μήνυμα σου αλλα πήραμε και την ψήφο εμπιστοσύνης του λαου, σε ευχαριστούμε ελληνικέ λαέ, θα συνεχίσουμε το έργο μας, όπως εσύ επιθυμείς

-Εμεις κερδισαμε τόσες δημαρχίες και περιφέρειες!

-Εμεις πήραμε πίσω Αθηνα και Θεσσαλονικη!

-Ειμαστε νικητές!

-Ειμαστε νικητές!

-Δυο γαιδαροι νικούσανε σε ξένο αχυρώνα, συντροφε

-Ναι, ναι…ε?

-Τους τιμώρησες λαέ, εργάτη, υδραυλικέ, φοιτητή!

-Εγώ μια χαρά τους βλέπω, καλύτερα από πριν

-Τιμωρείς τον δικομματισμο, μην πας αλλού, ελα σε μένα, ελα σε μένα

-Δεν ειμαι σιγουρος, ειμαι και αλλεργικός στη μουχλα

-Σε κερατώνουνε και οι δύο τόσα χρόνια, ελα να κάνουμε τρελίτσες μαζι για να τους κανεις να θυμώσουν

-Να παω μαζι σου για να εκδικηθώ τα κόμματα εξουσίας?

-Βασικά ναι… εμεις ειμαστε εδώ για να κανουμε καμάκι, δηλαδή αντιπολίτευση, δηλαδή για να παιρνεις 1200 ευρώ επιδομα ανεργίας, αν και δεν θα υπάρχει ανεργία ποτέ με το κομμα μας στην κυβερνηση. Τελος στις απολύσεις, τέλος στις φτιαχτές κρίσεις, τέλος στον καπιταλισμο. Οι εργοδότες να προσλάβουν τον κοσμο που απολύσανε και να χρεωθούν αυτοι την κρίση.

-Τους εργαζόμενους στο τυπογραφείο σας γιατί τους απολύσατε?

-ΕΙΣΑΙ ΕΓΚΑΘΕΤΟΣ! Καλά να πάθεις με αυτους που ψηφίζεις!

-Εφυγε? Με αφήσανε μονο? Επιτέλους!

-Δεν εισαι μόνος σου, ειμαστε μαζί σου

-Ποιος είναι? Αλέξη εσύ?

-Άλλαξα την φράντζα, δεν με αναγνώρισες?

-Πρόσεξε τί θα πεις γιατί οι αλλοι με κανανε εξω φρενών!

-εχμμ…καλός ο Μάινας στο Νησί, ε?

Χριστιανικός Φανατισμός βαράει το κεφάλι του στο θεατρικό σανίδι

Εντάξει, το παρακάτω περιστατικό αντιστοιχεί στην ηλιθιότητα μίας μόνο μερίδας ατόμων, αλλά είναι χαρακτηριστικό.

Το χαρακτηριστικό αυτής της ηλιθιότητας δεν είναι τίποτα άλλο απο την ηλιθιότητα των φανατικών. Αλλά ας μην σας κρατάω άλλο σε αγωνία.

Σύμφωνα λοιπόν με τελευταίες διαπιστώσεις υπάρχουν τελικά άνθρωποι ανάμεσα μας που ζουν ακόμα σε έναν πνευματικό μεσαίωνα. 

Αυριο,  14 Ιανουαρίου 2009, γίνεται η δίκη συντελεστών μιας θεατρικής παράστασης με την κατηγορία "έγκλημα της κακόβουλης προσβολής της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας".

Περι τίνως πρόκειται... 

Στις 21 φεβρουαρίου 2006 έξω απο το θέατρο του Νέου Κόσμου μαζεύτηκαν μαυροντυμένοι χριστιανοί που το σκάσαν απο ένα χωροχρονικό κενό του 12ου αιώνα και φώναζαν στους απο μέσα "είστε Αντίχριστοι - είστε Αντίχριστοι". Παράλληλα, για να υπογραμμιστεί η μεσαιωνική καταβολή των θέσεων τους, απειλούσαν να βάλουν φωτιά στο θέατρο αν δεν σταματούσε αμέσως η παράσταση.

Στη συνέχεια δυο κυρίες υπέβαλαν μήνυση κατά των συντελεστών της παράστασης, με την αιτιολογία ότι αυτοί διέπραξαν μέγιστη βλασφημία ενάντια στο Άγιο Πνεύμα και το πρόσωπο του Χριστού. Το Αγιο Πνευμα και ο Χριστός ήταν απασχολημένοι εκείνη τη στιγμή και για αυτό δεν υπέγραψαν οι ίδιοι την καταγγελία, αλλά ευχαρίστησαν αργότερα προσωπικά τις εν λόγω χριστιανές. Οι μηνύτριες αυριο θα απαιτήσουν να επιβληθεί η ανώτατη ποινή για το συγκεκριμένο "έγκλημα" προς γνώσιν και παραδειγματισμόν, βεβαίως, βεβαίως...

Η "βλασφημη" παράσταση είχε το παρακάτω θέμα:

Στη Βηθλεέμ, το έτος μηδέν, ο Χριστός γεννάται και όλοι σπεύδουν να τον προσκυνήσουν. Στη διπλανή φάτνη γεννιέται ο Αντώνης και είναι πεπεισμένος πως έγινε λάθος και πως αυτός είναι στην πραγματικότητα το Θείο Βρέφος. Οι γονείς του προσπαθούν να τον συνεφέρουν, μα ο Αντώνης είναι αμετάπειστος. Μεγαλώνει κοντά στο Χριστό και μιμείται κάθε κίνησή του. Προσπαθεί να πείσει για τη Θεία Φύση του...μα μάταια. Μέχρι που οι γονείς του, λόγω έλλειψης χρημάτων, αναγκάζονται να πουλήσουν τα πράγματα του Αντώνη ως υποτιθέμενα φυλαχτά και τότε συμπτωματικά αρχίζουν τα θαύματα και οι χιουμοριστικές καταστάσεις.

Μα είναι δυνατόν? Ειναι δυνατόν? Επιτρέπεται αυτο? Όνομα είναι το Αντώνης? Επρεπε να τον λένε Βαγγέλη. Πρόκειται εμφανώς για μεγάλη βλασφημία απέναντι στο όνομα Αντώνης.

Ετσι που λέτε...

...αλλά απο την άλλη εγώ είμαι φαν των Monty Python's και το Life of Brian είναι απο τα αγαπημένα μου. Τώρα που το σκέφτομαι... μου αρεσει και ο Καζαντζάκης που ως γνωστόν αφορίστηκε απο την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μήπως η αλεπούδα είναι ο Αντίχριστος?

Η έλλειψη χιούμορ αποτελεί δημόσιο κίνδυνο και ειναι το νουμερο ένα χαρακτηριστικό των φανατικών

το νουμερο δύο και τρια ειναι η ηλιθιότητα...