το νούμερο 481352

Διαβάστε αυτή τη μοναδική ιστορία

όπως δημοσιεύθηκε στην Athens Voice και το blog της Αφροδίτης Αλ Σαλέχ

Τραγούδα οταν φοβάσαι

Η Florence Welch ειναι σίγουρα μια ειδική περίπτωση. Την ζωή της την τυλίγει μια αύρα μακάβριου. Θα έλεγε κανείς πως είναι ένα μικρό κορίτσι, εύθραυστο όσο και εκείνο το τζάμι στο Ανατολικό Λονδίνο

"Εμοιαζα με την Carrie μέχρι την ώρα που με μεταφέραν στο νοσοκομείο, με το αίμα να χύνεται απο τα χέρια και το στήθος μου"

Ξεκίνησε να τραγουδάει στην χορωδία της εκκλησίας μαζί με τη γιαγιά της. Στα εφτά άρχισε να τραγουδάει μπροστα σε κοινό, για την ακρίβεια σε γάμους και κηδείες (κυρίως σε κηδείες) και δεκατέσσερα χρόνια μετά κερδίζει στα Brit Awards το Critic's Choice Award.

H αντίδραση της όταν έμαθε οτι είναι υποψήφια ήταν να πάθει κρίση πανικού μέσα σε ένα caffe Nero γιατι πίστευε οτι έκανε ένα τίποτα και παίρνει και βραβείο γι'αυτο.

Η Florence μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον με επιρροές που ενίσχυαν τις φοβίες και τις εμμονές της. H μητέρα της - κριτικός της αμερικάνικης τέχνης - την ενθάρρυνε να διαβάζει αιματοβαμμένες ιστορίες, Βικτωριανά μυθιστορήματα μυστηρίου και Αιγυπτιακή μυθολογία χωρίς να μπορεί να αναγνωρίσει οτι η κόρη της έπασχε απο OCD.

Το OCD ειναι μια ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή που παγιδεύει τον άνθρωπο σε επαναλαμβανόμενες δυσάρεστες σκέψεις, εικόνες και παρορμήσεις. Οι σκέψεις αυτές ειναι συχνά εντελώς εκτός της προσωπικότητας του ανθρώπου ωστε αρχικά να τον εκπλήσσουν ("πώς μπορώ έγω να σκέφτομαι κάτι τέτοιο") αλλα στη συνέχεια τις δέχεται σαν δικές του ακόμα και αν διαφωνει με αυτες. Οι προσπάθειες να βγαλεις αυτα τα δυσάρεστα πράγματα απο το μυαλό σου αποτυγχάνουν με συνέπεια να παθαίνεις κρίσεις πανικού τις οποιες προσπαθείς να ξορκίσεις ακολουθώντας ψυχαναγκαστικές επαναληπτικές επίμονες πράξεις. "Αν ανοιγοκλείσω το φως 12 φορές δεν θα συμβει τίποτα κακό"

Η Florence θυμάται την εποχή που η μητέρα της την πήγαινε να δούνε αναγεννησιακές εκλησίες και τον εαυτό της έντρομο να μην μπορεί να ξεκολλήσει τα μάτια της απο την απεικόνιση της St Agatha (να κρατάει τα κομμένα στήθη της σε ασημένιο δίσκο).

Μεγαλώνοντας αποφάσισε να ασχοληθεί και η ίδια με την Τέχνη παρακολουθώντας μαθήματα στο κολλέγιο για να γίνει εικονογράφος αλλα σύντομα κατάλαβε οτι δεν μπορει να παρατήσει τη μουσική και παράτησε το κολλέγιο.

Το πρώτο της cd τα πηγαινει πολύ καλά και η Florence δεν έχει να αντιμετωπίσει τα τέρατα της παιδικής της ηλικίας αλλα - όπως όλοι μας - τους εφιαλτες της ενήλικης ζωής, την ερωτική απογοήτευση, την μοναξιά και επιπρόσθετα μερικά ακόμα θέματα (OCD, ADD, Dyspraksia, Dysmetria)

Γιατί όμως ειπα όλα αυτα για τη ζωή της και όχι για την μουσική της?

Γιατι μπορεί να μεγαλώνουμε αλλα όσο υπάρχει ο ήλιος τόσο θα υπάρχουν και οι σκιές που θα έρχονται για να μας στοιχειώσουν...

... έτσι κι εμεις, σαν μικρά παιδιά, θα τραγουδάμε για να μη φοβόμαστε

This is a gift, it comes with a price
Who is the lamb and who is the knife
Midas is king and he holds me so tight
And turns me to gold in the sunlight

(Rabbit heart)

Αν σας αρέσει η Kate Bush, η Pj Harvey και οι My Brightest Diamond ακούστε/δείτε τα παρακάτω απο τους Florence and the Machine

Dog Days Are Over (video)

Rabbit Heart (video)

Cosmic love (lyrics video)

Τραγούδια τους στο Hypem

official site

Λύση για κάμερα πανω σε ποδήλατο

Τον τελευταίο καιρό έχω κολλήσει με βιντεάκια που έχουν θέμα τα ποδήλατα και τις βόλτες στην πόλη. Δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος, ειδικά αν έχει ήδη το φωτογραφικό βακτηρίδιο για να μπει και ο ίδιος στο τριπάκι της ποδηλατοσκόπησης.
Ειχα βρει παλιότερα ένα do it yourself αρθρο για το πώς μπορείς να εγκαταστήσεις κάμερα πάνω στο ποδήλατο (camera mounting). Η λύση δεν ήταν τρομερά δύσκολη στην υλοποιήση. Το βασικό κόνσεπτ ήταν να σταθεροποιησεις στο τιμόνι μια βαση φωτ. μηχανης απο τρίποδο. Ήθελε να βρεις και κατι δακτύλιους, να κανεις σκάντζα κατι βίδες κτλ. Επειδή όμως στην πραγματική ζωή νομίζεις οτι τα έχεις καταφέρει αλλα τελικά βρισκεσαι να σου λειπει μια βίδα (κυριολεκτω) σκέφτηκα μηπως βρω καποια εναλλακτική.
Εκτός των αλλων η ιδέα να βαλω ολοκληρη μηχανη στο τιμόνι μου φαινόταν καπως υπερβολική. Έτσι σκεφτηκα μηπως θα μπορουσα να βιντεοσκοπήσω τη διαδρομη με το κινητο μου που φημιζεται για την ποιότητα του βιντεο του. Η ανάλυση ειναι στα 3.2mp και έχει φακό carl zeiss (η πρώτη ψηφιακή που είχα πριν μερικά χρόνια δεν ηταν καλύτερη απο το σημερινό κινητο μου)
Καθως λοιπόν τριγύρναγα στα δωμάτια της έπαυλης μου, έπεσε το μάτι μου σε κάτι που μου έδωσε μια ιδέα.
Ηταν μια θήκη καπνού που ποτέ δεν χρησιμοποιησα γιατι μου στεγνωνε τον καπνό.
Το μεγεθος της και το σχήμα ηταν ιδανικό.

Τι έκανα:
Εκοψα μια λωρίδα δέρμα απο την μέση, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, για να μπορει να κουμπωθεί η θήκη γύρω απο το Τ του τιμονιού. Έραψα καλου-κακού και ένα κουμπωμα ασφαλείας, παρόλο που βαριέμαι να μαντάρω και τις κάλτσες μου, και άνοιξα μια τρύπα για να μπορεί να «βλέπει» ο φακός. Για να μην «κολυμπάει» το κινητό μέσα στη θήκη, έκανα μια τομή στη μεμβράνη έτσι ωστε να το βαλω να στηρίζεται μεταξύ του δέρματος και της μεμβρανης (δειτε φωτο).
Σκέφτηκα και ακόμα μια τροποποίηση της θήκης για να μπορεί να στηριχτεί σε κάθετο σωλήνα ετσι ωστε να μπορει να τραβήξει και παράλληλα της κίνησης του ποδηλάτου, αλλα θα την προσθέσω μόλις την δοκιμάσω.

Αν δεν έχετε ή δεν θέλετε να μεταποιήσετε κάποια θήκη απο καπνό μπορείτε ενδεχομένως να δοκιμάσετε την τύχη σας και με μια μαλακή θήκη γυαλιών ή ό,τι σας φωτίσει ο θεός

Μόλις έχω αρκετό υλικό θα μοντάρω βιντεάκι βόλτα αλεπουδας στην πόλη.

Σας φιλώ

Στην Κοπεγχάγη αδελφές μου, στην Κοπεγχάγη

Στην Κοπεγχάγη αδελφές μου, στην Κοπεγχάγη...

κάθε μέρα το 37% του συνολικού πλυθυσμού της πολης

φτάνει στη δουλειά ή στο σχολείο/σχολή κτλ με ποδήλατο

το 25% των οικογενειών με 2 παιδιά

έχει ποδήλατο με καρότσα (cargo bike)

οι 519.000 κάτοικοι της Κοπεγχάγης

έχουν στην ιδιοκτησία τους 560.000 ποδήλατα

και τώρα που τα μάθατε όλα αυτά,

δείτε και το βίντεο για να πάρετε μια γευση

απο την Κοπεγχάγη των ποδηλάτων

Copenhagen - City of Cyclists from Colville Andersen on Vimeo.

Θυμάσαι?

Συγγνώμη που διακόπτω. Ξέρω οτι πνίγεσαι... Εχεις αγχωθεί... Ψάχνεις να βρεις δωμάτιο και εισιτήρια για το πλοίο. Πριν 6 μήνες έψαχνες να βρεις το γιατί.

Θυμάσαι το γιατί, ή γιατί έψαχνες?

Πατρίδα

Στιχοι-μουσική

Αλκίνοος Ιωαννίδης

Λοιπόν αγρίεψε ο κόσμος σαν καζάνι που βράζει,
σαν το αίμα που στάζει, σαν ιδρώτας θολός.
Πότε πότε γελάμε, πότε κάνουμε χάζι
και στα γέλια μας μοιάζει να γλυκαίνει ο καιρός.
Mα όταν κοιτάζω τις νύχτες τις ειδήσεις να τρέχουν
ξέρω ότι δεν έχουν νέα για να μου πουν.
Ήμουν εγώ στη φωτιά κι ήμουν εγώ η φωτιά
είδα το τέλος με τα μάτια ανοιχτά.

Είδα τον πόλεμο φάτσα, τη φυλή και τη ράτσα
προδομένη από μέσα απ΄τους πιο πατριώτες
να 'χουν τη μάνα μου αιχμάλωτη με το όπλο στο στόμα
τα παιδιά τους στολίζουν σήμερα τη Βουλή.
Κάτω από ένα τραπέζι, το θυμάμαι σαν τώρα,
με μια κούπα σταφύλι στου βομβαρδισμού την ώρα
είδα αλεξίπτωτα χίλια στον ουρανό σαν λεκέδες
μου μιλούσε ο πατέρας μου να μη φοβηθώ.
"Κοίταξε τι ωραία που πέφτουν,
τι ωραία που πέφτουν....".

Είδα γονείς ορφανούς, ο ένας παππούς απ'τη Σμύρνη
στη Δράμα πρόσφυγας πήγε να βρει βουλγάρικη σφαίρα
κι ο άλλος Κύπριος φυγάς στο μαύρο τότε Λονδίνο
στα 27 του στα δύο τον κόψανε οι Ναζί.
Είδα μισή Λευκωσία, βουλιαγμένη Σερβία
στο Βελιγράδι ένα φάντασμα σ'άδειο ξενοδοχείο
αμερικάνικες βόμβες και εγώ να κοιμάμαι
αύριο θα τραγουδάνε στης πλατείας τη γιορτή.
Είδα κομμάτια το κρέας μες στα μπάζα μιας πόλης
είδα τα χέρια, τα πόδια, πεταμένα στη γη.
Είδα να τρέχουν στο δρόμο με τα παιδιά τους στον ώμο
κι εγώ τουρίστας με βίντεο και φωτογραφική.

Εδώ στην άσχημη πόλη που απ'την ανάγκη κρατιέται
ένας λαός ρημαγμένος μετάλλια ντόπα ζητάει
Ολυμπιάδες
κι η χώρα ένα γραφείο τελετών.
Θα σου ζητήσω συγγνώμη που σε μεγάλωσα εδώ.
Τους είχα δει να γελάνε οι μπάτσοι
κι απ'την Ομόνοια να πετάν' δακρυγόνα στο πυροσβεστικό
στο παράθυρο εικόνισμα άνθρωποι σαν λαμπάδες
και τα κανάλια αλλού να γυρνούν το φακό.
Και είδα ξεριζωμένους να περνούν τη γραμμή
για μια πόρνη φτηνή ή για καζίνο και πούρα.
Έτσι κι αλλιώς μπερδεμένη η πίστη μας,η καημένη,
ο Σολωμός με Armani και την καρδιά ανοιχτή.

Δεν θέλω ο εαυτός μου να 'ναι τόπος δικός μου
ξέρω πως όλα αν μου μοιάζαν, θα 'ταν αγέννητη η γη
δε με τρομάζει το τέρας ούτε κι ο άγγελός μου
ούτε το τέλος του κόσμου.
Με τρομάζεις εσύ.
Με τρομάζεις,ακόμα, οπαδέ της ομάδας
του κόμματος σκύλε, της οργάνωσης μάγκα
διερμηνέα Του Θεού, ρασοφόρε γκουρού
τσολιαδάκι φτιαγμένο, προσκοπάκι χαμένο
προσεύχεσαι και σκοτώνεις
τραυλίζεις ύμνους οργής
Έχεις πατρίδα το φόβο, γυρεύεις να βρεις γονείς
μισείς τον μέσα σου ξένο.
Κι όχι, δεν καταλαβαίνω
δεν ξέρω πού πατώ και πού πηγαίνω.

Το video ειναι απο την συναυλία που έγινε Ενάντια στην Αστυνομική Βία, στα Προπύλαια, 19 Δεκεμβρίου 2008.

Η βερζιον του αλμπουμ ειναι εδώ. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, αυτο το κομματι γραφτηκε αρκετο καιρό πριν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αλλα ταιριάζει απολυτα.

Μοναδική στιγμή η εμφάνιση και τα λόγια της Μαρίζας Κωχ, την εποχή που κανένας καλλιτέχνης "βεληνεκούς" δεν τολμησε να μπλέξει το "ονομα" του με τα παιδιά που σήκωσαν κεφάλι.

Το λιγότερο που μπορούσε κανείς να κάνει τέτοιες μέρες είναι να σας ακολουθεί [...] εγώ όπου είσαστε μαζί σας και στη φωτιά.

Μαρίζα Κώχ, 19 Δεκέμβρη 2008

...και ενα πολυ ωραιο αποσπασμα απο την συναυλία Εναντια στην Αστυνομική Βια, που έγινε στη Θεσσαλονίκη με Αγγελάκα και Ψαρογιώργη. Κατάμεστη η πλατεία μπροστά στη ΧΑΝΘ!

Πες μου πως γίνεται η αγάπη
να ζει απ' τη λέξη εχθρός
και πως θα βρω τη σωτηρία σκυμμένος και βουβός
κι αν πάλι αυτό το τραγουδάκι σου μοιάζει αιρετικό
διάολε φύγε από μπροστά μου, μου κρύβεις το Θεό.

Ποιος σκαλίζει το σκοτάδι στην ψυχή μου κι όταν χαίρομαι ποιος κλαίει
ποιος παλεύει να μισήσω το κορμί μου κι όταν τ' αγαπάω ποιος φταίει
ποιος φρενάρει και ρημάζει τη ζωή μου κι όταν προχωράω ποιος κλαίει
ποιος ζητά να χαμηλώσω τη φωνή μου κι αν του τ' αρνηθώ ποιος φταίει

Ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα!

Επιτέλους η κυβέρνηση δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει στη δημιουργια ποδηλατοδρομων. Οι ποδηλάτες θα μπορουν απο εδώ και πέρα να χρησιμοποιουν τα καλώδια των τρόλλευ (πληρώνοντας βέβαια και το 1 ευρώ του εισιτηρίου) και να ποδηλατούν στο κέντρο της Αθήνας.

Σε δευτερη φάση το σχέδιο θα επεκταθεί και στα καλώδια της ΔΕΗ καθώς και στα σύρματα της μπουγάδας (για τους προαστιακούς ποδηλατοδρομους που προβλέπονται για το έτος 2525)

Barco Negro

Μαρίζα... (dos rein nunes)

δεν την ήξερα

αλλά πολλά δεν ξέρω

και χαίρομαι όταν τα μαθαίνω

info about mariza (wiki)

official website >>>

Punk is not ded and Iran is not free

Περσέπολις, εκλογές και νοθεία

16 Ιουνίου AdnKronos >>
Η Μαρζάν Σατραπί – η γνωστή δημιουργός του Περσέπολις - και ο Μοσέν Μακχμαλμπάφ παρέδωσαν ένα έγγραφο στους ευρωβουλευτές των πρασίνων, συμφωνα με το οποίο ο ηττημένος των Ιρανικών εκλογών Χουσεϊν Μουσαβί συγκέντρωσε πάνω από 19 εκατ. ψήφους. Το έγγραφο αυτό φέρεται πως προήλθε από την επίσημη επιτροπή εκλογών του Ιραν. Σύμφωνα λοιπον με αυτό, πρώτος σε ψήφους βγηκε ο Μουσαβί, δεύτερος ο Καρουμπι (13,3 εκατ. ψήφοι) και τρίτος ο σημερινός πρόεδρος Αχμαντινετζάντ (5,49 εκατ. ψήφοι)
Ο Αχμαντινετζάντ συγκέντρωσε μόλις το 12% των ψήφων και όχι το 65% όπως ισχυρίζονται οι Αρχές, δήλωσε η Μαριάν Σατραπί.
Ο Μακχμαλμπάφ που εκτος από κινηματογραφιστής είναι αυτή τη στιγμή και εκπρόσωπος του Μουσαβί στο εξωτερικό, δήλωσε πως «η ανακήρυξη του Αχμαντινετζαντ ως νικητη των εκλογών είναι πραξικόπημα» και κάλεσε την διεθνη κοινότητα να μην τον αναγνωρίσει ως επίσημα εκλεγμένο πρόεδρο. Όπως μας μεταφέρει ο Μακχμαλμπάφ, ο Μουσαβί ενημερώθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών ότι έχασε τις εκλογές και διατάχθηκε να ετοιμάσει λόγο. Λίγα λεπτά αργότερα ένας στρατηγός μπήκε στο γραφείο του και του είπε ότι «δεν θα επιτρέψουν μια πράσινη επανάσταση» (πράσινο είναι το χρώμα του κόμματος του Μουσαβί). Αμέσως μετά η κρατική τηλεόραση ανακήρυξε τον Αχμαντινετζαντ ως νικητή με 65% ποσοστό επί των συνολικών ψήφων.
«Αν κάποιος αναρωτιέται κατά πόσο ο Ιρανικός λαός είναι έτοιμος για Δημοκρατία, η απάντηση είναι ‘ναι’ και αυτό αποδεικνύεται από την ψηφοφορία, όμως έγινε καταλήστευση των ψήφων και αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε την διεθνή υποστήριξη»

Στην Τεχεράνη παρόλο τους 17 νεκρούς και τους εκατοντάδες συλληφθέντες ετοιμάζεται και άλλη διαδήλωση για σήμερα το απόγευμα. Την ίδια στιγμή η Ιρανική κυβέρνηση συνεχίζει να δείχνει το σκληρό της πρόσωπο εντός και εκτός των συνόρων. Η λογοκρισία που επιβάλλεται στην χώρα δεν εμπόδισε τη διάδοση του βίντεο που δείχνει τη νεαρή Ιρανή να ξεψυχά στο δρόμο από τη σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή.

To ταξίδι ενός βιντεο-ντοκουμέντου
22 Ιουνιου, New York Times >>

Είναι ενδεικτικό της κατάστασης να δούμε πώς τελικά φυγαδεύτηκε και αναρτήθηκε το συγκεκριμένο video.
O ανθρωπος που τραβηξε το 40 δευτερολέπτων βίντεο γνώριζε πως κινδυνεύει αυτος και η οικογένεια του σε περίπτωση που θα αποκαλυφθεί η ταυτότητα του. Γνώριζε επίσης πως η κυβέρνηση έχει μπλοκάρει sites όπως το youtube και το facebook. Ετσι αποφάσισε να στείλει με μέηλ το 2mb βιντεο σε έναν φίλο του. Αυτός αμέσως το προώθησε στην Φωνή της Αμερικής, στη εφημερίδα The Guardian στο Λονδίνο και σε πέντε φίλους που είχε στην Ευρώπη και ήταν online εκείνη τη στιγμή. Το συνόδευε με το μηνυμα «Παρακαλώ, κάντε το γνωστό στον κόσμο». Στο facebook αναρτήθηκε από έναν από τους φίλους, έναν εκπατρισμένο ιρανο που μένει στην Ολλανδία.
Σχεδόν στιγμιαία, πολλα αντίγραφα του βίντεο αναρτηθηκαν στο youtube, μαζί με ένα ακόμα βίντεο ενός αλλου αυτόπτη μάρτυρα. Παρόλη την προσπάθεια του Ιρανικού κράτους να εμποδίσει την κάλυψη των ταραχών από τα ΜΜΕ, μέσα σε λίγες ώρες τα στιγμιότυπα με την δολοφονηθείσα Ιρανή μεταδίδονταν στο CNN, μετατρέποντας της σε μάρτυρα του αγώνα των Ιρανών διαδηλωτών.

Η λογοκρισία στον κόσμο
Η εποχή που τα ολοκληρωτικά καθεστώτα απέκλειαν την διάδοση των εγκλημάτων τους απλά κόβοντας τα τηλεφωνήματα εξωτερικού και την είσοδο /έξοδο των ξένων, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα η λογοκρισία έχει πολλή και δύσκολη δουλειά απέναντι στα κινητά με βίντεο, με mms, με twitter ή απλά με sms. Φυσικά το μεγαλύτερο όπλο απέναντι στη λογοκρισία είναι το ιντερνετ και παρόλο που είναι δυνατό να το «περιφράξεις» είναι αντίστοιχα δυνατό να παρακάμψεις τον «φράκτη» της λογοκρισίας.
Σύμφωνα με μελέτες σχετικά με την κρατική λογοκρισία του ίντερνετ, περίπου 35 χώρες αυτή τη στιγμή ελέγχουν και παρεμποδίζουν την ελεύθερη χρήση του ίντερνετ από τους πολίτες τους. Η Κίνα, η Κούβα και το Ουζμπεκιστάν είναι από τους μεγαλύτερους λογοκριτές του ίντερνετ. Μέσα στις πρώτες θέσεις βρίσκεται και το Ιράν.
Ο κρατικός έλεγχος των επικοινωνιών είναι ένα μεγάλο στοίχημα. Για παράδειγμα, τα sms χρησιμοποιήθηκαν στην Ουκρανία το 2004 για συλλογή ψήφων και το 2006 στην Λευκορωσία για εκφοβισμό των ακτιβιστών (!). Όταν το κράτος της Μιανμάρ προσπάθησε να φιμώσει τους διαδηλωτές το 2007, «κατέβασε τον διακόπτη» του ιντερνετ εντελώς για 6 βδομάδες.

Η λογοκρισία στο Ιράν σήμερα
Στο Ιραν η παρεμβολή του κράτους στο ίντερνετ είναι πιο σοφιστικέ και σαφώς πιο πονηρή. Οι περιορισμοί στην πρόσβαση αυξάνονται σιγά-σιγά ενώ παράλληλα εξαπλώνονται κατασκοπευτικά λογισμικά που εντοπίζουν τους αντιφρονούντες. Μέχρι και αυτή τη στιγμή οι ιρανοί μπορούν να χρησιμοποιήσουν –μέχρι ένα βαθμό- το twitter, στέλνοντας μηνύματα και βίντεο. Εξαιτίας της αποφασιστικότητας αρκετών χρηστών, εκατοντάδες στιγμιότυπα από την Τεχεράνη ξεγλιστρούν από την λογοκρισία και φτάνουν στον έξω κόσμο. Την ίδια στιγμή το κράτος κάνει συλλήψεις όχι μόνο ένα διαδώσεις εικόνες, αλλα ακόμα και αν απλά τραβήξεις κάτι με τη μηχανή σου.
Την ημέρα των εκλογών στο Ιράν διακόπηκε η επικοινωνία μέσω sms, την επόμενη μέρα – ο ελεγχόμενος από το κράτος – πάροχος του ίντερνετ έκλεισε το ίντερνετ εντελώς για μια ωρα. Δυο μέρες μετά και ο κόσμος συνέχιζε να μην έχει κανονική πρόσβαση.

Οι εξελίξεις στο Ιραν μεσα στα τελευταια λεπτά
Αρκετοί ιρανοί αυτή τη στιγμή παρακάμπτουν το μπλοκάρισμα χρησιμοποιώντας proxy servers και στέλνουν στον υπόλοιπο κόσμο εικόνες.
Όπως δείχνουν τα πράγματα η απογευματινή διαδήλωση ήταν πολυ βίαια και πιθανότατα να προστέθηκαν και άλλοι νεκροί στον απολογισμό. Όση ώρα γράφω νέα αιματηρά στιγμιότυπα έχουν κυκλοφορήσει σαν αστραπή στο δίκτυο >>

Αν θέλετε να διαβάσετε και μια σοβαρότερη ανάλυση για το Ιραν

κάντε κλικ εδώ

Εκπληκτικές φωτογραφιες απο τις διαδηλώσεις στο Ιραν, εδω

Ο αντιτάξιμος αντίχειρας στον ανθρώπινο πολιτισμό

Το κλείσιμο μιας επιχειρηματικής παρουσίας και το επικό κινηματογραφικό φιναλε που σπάει τα ταμεία.

Κολοσσαίο:

O καίσαρας και η γυναικα του στέκονται όρθιοι στις κερκίδες. Το πλάνο κλειδώνει στην ηρωϊδα. Αυτή φοράει ένα ατσαλάκωτο λευκό συνολάκι, απλό σαν κι αυτη, την γόβα την ασορτί και το μαλλί το πομπέ-τρομπέ. Έχει βαφτεί με προϊόντα της μοναδικής σειράς από παστή σαρδέλα καλλονής που εισάγεται στη Ρώμη ειδικά για αυτήν.

Η ηρωϊδα σηκώνει το χέρι και χαιρετάει το κοινό. Τα χείλη γυαλιστερά από το ιχθυέλαιο και το χαμόγελο επώδυνα αστραφτερό. Το χέρι αιωρείται σε έναν αυτοκρατορικό χαιρετισμό και ύστερα αργά ο καρπός περιστρέφεται, ο αντίχειρας εκτείνεται προς τα κάτω και 450 υπάλληλοι ρευστοποιούνται μέσα στη ζέστη του καλοκαιριού.

Καλοκαίρι στην αλάνα

Αλεξανδρούπολη
Καλοκαίρι και περπατάω με βήμα γρήγορο μέσα στο απομεσήμερο για να φτάσω στο μακρινό ψιλικατζίδικο που μένει ανοιχτό τέτοια ώρα. Ο κόσμος κοιμάται, ο κόσμος κοιμάται, το βάζω στο replay και παίζει μέσα στο μυαλό μου, πότε να το λέει σαν μάλωμα η μάνα μου και πότε σαν φυσική διαπίστωση. Οι κουρτίνες χορεύουν στην παραμικρή αύρα και κρυφοβγαίνουν από τα ανοιχτά παράθυρα. Μέσα κοιμούνται τον ημιεπίσημο μεσημεριανό τους ύπνο πάνω σε μπαουλοντίβανα στην κουζίνα και στα δροσερά πίσω δωμάτια. Κάποιος στριφογυρίζει στο μαξιλάρι του όταν ακούει τα φλάπα-φλούπα από τα πλαστικά γαλάζια πέδιλα. Το πόδι ιδρώνει και γλιστραει μέσα στο παπούτσι. Πώς σκεφτήκαν να κάνουν πλαστικό παπούτσι για το καλοκαίρι? Από τα κενά περνάει η σκόνη και ζωγραφίζει με βρομιά τριγωνακια σαν σεμεδάκι στα πόδια μου. Στο ψιλικατζίδικο χώνομαι μέχρι την μέση του ψυγείου για να βρω τη γρανίτα πορτοκάλι στην τρίγωνη συσκευασία. Δεν είναι ο,τι καλύτερο αλλα είναι αυτό που αντεχει το χαρτζιλίκι μου. Το απολαμβάνω με την ιεροτελεστία που αρμόζει σε γκουρμέ επιδόρπιο. Τίποτα δεν μπορει να σταματήσει αυτή την υπέροχη τρισδιάστατη φαντασία των παιδιών.

Στις πέντε ραντεβού στην μικρη πλατεία για ανταλλαγή μικυ-μάους. Το καλοκαίρι η ανταλλαγή παίρνει διαστάσεις μανιάς μια που έχω όλο το χρόνο να τα διαβάσω και πάντα ξεμένω.

Θεσσαλονίκη

Το καλοκαίρι μυρίζει λαδερά και γεμιστά και καρπούζι στο ψυγείο. Αρωμα απο αντιλιακό και πικρό λάστιχο απο την υποβρύχια μάσκα. Καλοκαίρι με χρώματα πορτοκαλιά και κίτρινα στις μπλούζες με τις ντίσκο στάμπες και τα σατέν κόκκινα σορτσάκια. Ώρες να χαζεύω το μωσαϊκό και να φαντάζομαι τις πέτρες να φτιαχνουν σχήματα.

Ραντεβού για παιχνίδι στους δρόμους και τις αλάνες. Σκαρφάλωμα πάνω σε μαντρα απο τσιμεντόλιθους. Δείχνουμε τις καινούργιες γρατζουνιές που κερδίσαμε στο χθεσινοβραδυνό παιχνίδι. Κοιτάμε τα τραύματα σαν στρατιώτες που ελπίζουν σε παράσημα ανδρείας ή έστω σε παράσημα βλακείας. Τα αγοράκια κρυφά μέσα τους εύχονται να τους μείνουν ουλές, αλλά αγνοούν όλες οι ουλές θα πνιγούν σε μια ζούγκλα τρίχας που έπεται μόλις στρίψουν τη γωνία της εφηβείας τους.

Τα κοριτσάκια παίζουν λάστιχο και οι πρωταθλήτριες τινάζουν το πόδι τους σε ύψος που θα ζήλευαν και οι καρατέκα στις βιντεοκασέτες. Εγώ που δεν χαίρω - από μικρό παιδί - τέτοιας ευλυγισίας προτιμώ να χρησιμοποιώ το λάστιχο για να παίζω το ζιγκ-ζαγκ-ζονγκ. Φαντάζομαι ότι το μπλεγμένο λάστιχο - που πρέπει μέσα του να ελιχθω - είναι λέήζερ-συναργερμός που προστατεύει ένα πράσινο σμαράγδι ή μήπως ένα μωβ? Ειμαι ακόμα και σήμερα άσχετη στα σπάνια και ακριβά πετράδια.
Τελείως απρόσμενα δέχομαι πρόσκληση για τσάι. Αυτό στον κόσμο των παιδιών –θηλυκου γένους – σημαίνει εως και κοινωνική άνοδο. Απορώ με την πρόκληση γιατί δεν ανήκω στην θρησκευτική σέχτα αυτών που παίζουν λάστιχο. Ίσως να φαντάζει εξωτικό το ότι έρχομαι από άλλη πόλη, ίσως να βαρέθηκαν η μία την άλλη και θέλουν νέο αίμα. Το τσάι ήταν νεροκακάο σερβιρισμένο σε αμφίβολης καθαριότητας παιδικό σετ τσαγιού.
-Ποιοι σου αρέσουν οι A-ha ή οι Duran-Duran? με ρωτάει η οικοδεσποινα.
-Κανείς…
-Δεν μπορει να μην σου αρεσει πιο πολύ καποιος από τους δυο…
Η ερώτηση δείχνει να αποτελεί περισσότερο ένα είδος μύησης παρά άνοιγμα συζήτησης γιατι τελικά η κουβέντα θα καταλήξει αντι για την μουσική στα μαλλιά τους. Απάντησα ότι προτιμώ ένα από τα δύο, στην τύχη. Κάποιες χάρηκαν, κάποιες διαφώνησαν μαζί μου. Δεν είχα επιχείρημα ούτε για τις μεν ούτε για τις δε. Βαρέθηκα θανάσιμα εκείνο το απόγευμα. Εδωσα στο νεροκακάο άλλη μια ευκαιρία, σε ένα άλλο σπίτι, μα τελικά το πήρα απόφαση και επέστρεψα μόνιμα στην αλάνα…

H ανθρώπινη φύση του κακού

-Προτιμώ να μην θυμάμαι, να ξεχνώ και να συγχωρώ. Τους άλλους τους συγχωρώ καμιά φορά, εμένα με συγχωρώ πάντα. Δεν είναι θέμα μεροληψίας, είναι θέμα επιβίωσης. Εμένα βλέπεις δεν μπορώ να με ξεφορτωθώ άρα πρέπει να με δικαιολογήσω και να με συγχωρέσω.

"Δεν το περίμενα", "Ηταν μια στιγμή απροσεξίας", "Δεν ήθελα να σε πληγώσω", "Συμβαίνουν αυτά", "Αν δεν το έκανα εγώ θα το έκανε κάποιος άλλος", "Δεν φταιω εγώ". Ξέρεις, δεν πιστεύω ότι είμαι κακός επειδή φροντίζω να είμαι καλός μαζί μου. Κανείς δεν πρόκειται να αφήσει το δικό του δίκιο για να υπερασπιστεί το δικό μου. Όλοι έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Μην με κοιτάς με αυτό το ύφος. Πες μου ότι εσύ σκέφτεσαι διαφορετικά και θα μου πεις ψέματα. Όλοι είμαστε το ίδιο άπληστοι για ευτυχία. Όλοι. Με συγχωρώ πάντα και τίποτα δεν στέκεται ανάμεσα σε μένα και στην ευτυχία που μου αξίζει.

-Σε συγχωρείς πάντα και τίποτα δεν στέκεται ανάμεσα σε σένα και τα λάθη σου...

Χαμογέλα, μόλις περάσαμε νεο συστημα παρακολούθησης*

One Nation Under CCTV Originally uploaded by Steffen M. Boelaars

CCTV bank Tooley St. London Originally uploaded by cactusbones

Συμφωνα με άρθρο της DailyMail…
Ο ίδιος ο Διοικητής της υπηρεσίας παρακολουθήσεων της Σκότλαντ Γιαρντ δήλωσε ότι οι κάμερες κλειστου κυκλώματος είναι εντελώς αναποτελεσματικές και αποτελούν ένα απόλυτο φιάσκο. Δισεκατομμύρια λίρες ξοδεύτηκαν για να γεμίσει η Βρετανία με κάμερες παρακολούθησης και το τελικό αποτέλεσμα ήταν να μειωθούν οι ληστείες στο δρόμο μόλις κατά 3%.
Μόνο τον περασμένο χρόνο η Αγγλία πλήρωσε 200 εκατομμύρια λίρες για να εγκατασταθούν ακόμα 10.000 κάμερες χωρίς όμως να παρουσιαστεί καμία μείωση στην εγκληματικότητα. Σύμφωνα με την αστυνομία το CCTV είναι αναποτελεσματικό γιατι οι εγκληματίες δεν φοβούνται τις κάμερες και γιατι οι αστυνομικοί βαριουνται να ψαξουν μέσα σε όλα τα άπειρα πλάνα που συσσωρεύονται κάθε δευτερόλεπτο. Ακόμα όμως και να βρεθούν κάποια επιβαρυντικά πλάνα σπάνια χρησιμοποιούνται σαν αποδεικτικά στοιχεία στα δικαστήρια (ναι, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από τις αστυνομικές σειρές στην τηλεόραση)

H Ελλάδα, που παραδοσιακά ελκύεται από τις πανάκριβες και άχρηστες λύσεις, φαίνεται πως έχει την πρόθεση να υιοθετήσει το αγγλικό σύστημα - παταγώδους αποτυχημένης - αποτροπής του εγκλήματος. Η μόνη επίπτωση ενός τέτοιου εγχειρήματος στην χώρα μας θα είναι για άλλη μια φορά η οικονομική επιβάρυνση του πολίτη, γιατί αν βαριούνται οι άγγλοι αστυνομικοί να ψάξουν φανταστείτε πόσο θα βαριούνται οι έλληνες…

Προτεινόμενα άρθρα για το θεμα των καμερων κλειστου κυκλώματος στην Ελλάδα:

• Κάμερες και DNA τα νέα «όπλα» της ΕΛ.ΑΣ. (1100 νέες κάμερες) >>>
  
• Πρόστιμο στην ΕΛ.ΑΣ. για την παράνομη λειτουργία καμερών >>>
  
• Κάμερες και στις παιδικές χαρές ζητάει ο Κακλαμάνης >>>
  

*Χαμογέλα, μόλις περάσαμε νεο συστημα παρακολούθησης:

Επίσημο αυτοκόλλητο σε λεωφορείο στο Λονδίνο

που ενημέρωνε τους επιβάτες για το ότι εγκαταστήσανε και εκεί καμερες

Εξαιρετική επιλογή

Άκουσε με,
λοιπόν… δεν προσπαθώ να αμφισβητήσω την απόφαση σου,
Κατά την γνώμη μου
έκανες μια εξαιρετική επιλογή.
Δεν θέλω να σε βάλω σε αμφιβολίες,
Όπως το βλέπω, ξέρεις, είσαι μια χαρά
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ





Προλαβαίνω να μελαγχολήσω?
Επώδυνα έμαθα πως δεν είμαι πια παιδί,
ελπίζω να προλάβω τουλάχιστον αυτή την εξαίσια εφηβεία
πριν είναι αργά

Τετάρτη 10 Ιουνίου, The Horrors στο Gagarin

κι εγώ για τον Πανούση ήρθα...

Τζίμης Πανούσης.
Ενα όνομα έκπληξη στο φετινό Athens Pride που θα γίνει το Σάββατο 13 Ιουνίου στην πλατεία Κλαυθμώνος, για 5η συνεχή χρονιά.

Διαλογος που θα φορεθει πολύ φέτος στο Pride
-Θανάση!!! τι κανεις εσύ εδώ??
-Kώστα!!! Εεε... να, για τον Πανούση ήρθα
-Μμμ...
-Εσύ?
-Α, κι εγω... κι εγω για τον Πανούση

-κι ΕΣΥ για τον Πανούση, Κώστα μου?

Το πρόγραμμα του Athens Pride

Σάββατο 13 Ιουνίου 2009

Πλατεία Κλαυθμώνος

Από τις 10:00πμ μέχρι αργά το βράδυ.

10:00 DJ Red Bike
13:00 DJ Lillybillies
17:00 Έναρξη Φεστιβάλ - Χαιρετισμοί
17:30 Glitterbanditz
18:00 ΠΑΡΕΛΑΣΗ PARADE
19:45 Berlin Brides
20:15 DJ Sissy Stardust + DJ Crystal Zero
21:30 TAGERIA IN CONCERT! - Κωνσταντίνος Ρήγος
22:00 ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
22:45 Drag Shows από τις ΚΟΥΚΛΕΣ και GAZANS
23:15 Κλήρωση Λαχειοφόρου
23:30 DJ Olia

After-Pride Party στο S-cape Army Academy, Ιερά Οδός & Μ. Αλεξάνδρου 139, Γκάζι