Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Χαζή ερωτηση αλλα θα την κανω





Χάζευα βιντεάκια στο youtube και βιντεο στο βίντεο έπεσα σε αυτο που έδειχνε τους κουκουλοφόρους που ήταν παρεάκι με τους αστυνομικούς. Ξέρετε, αυτούς με τα λοστάρια, τα ματσούκια και όλο τον εξοπλισμό. 
Ξέρει κανεις τι εγινε με αυτη την ιστορία? Εγινε έστω καμια κοροϊΕΔΕ ή ουτε καν αυτο?
Ετσι ρωτάω. Χαζή ερώτηση, το ξέρω...

Και μια που λέμε μαλακίες για να περνάει η ώρα.... Ας δώσουμε και τα συγχαρητήρια μας στον κύριο Στέργιο Αποστολίδη που προήχθει σε αντιστράτηγο της ΕΛ.ΑΣ και γενικό επιθεωρητη Β. Ελλάδας. Ποιος ειναι αυτος? Ειναι ο διευθυντης ασφαλειας  θεσσαλονίκης επι "ζαρντινιέρας". Αυτός που ειχε βγει στο τηλεοπτικό παραθυρο και δηλωνε την ώρα που διπλα του έπαιζε ο ξυλοδαρμός «Έγιναν τα πράγματα όπως σας είπα, έπεσε σε ζαρντινιέρα» και «Δεν δέχομαι ότι δεμένο με χειροπέδες εδάρη το παιδί»


Παρασκευή, 24 Απριλίου 2009

Σαν τα ξέγνοιαστα σκυλιά

Kings of Convenience - Misread

Σαν μια όμορφη μέρα μέσα σε μιά Άνοιξη που δεν λέει να μας κάνει την χάρη να παλουκωθει, να κάτσει κάτω, να ησυχάσουμε, να πετάξουμε τα παλτά μας και να ξαπλώσουμε στο γκαζόν για να λιαστούμε σαν τα ξεγνοιαστα σκυλιά.

Αν σας αρεσε το videoclip δείτε και το I'd rather dance with you για να απολαυσετε ενα ρεσιτάλ ντισκο-μπαλετου. Οι Kings of Convenience (Eirik Glambek Bøe και Erlend Øye) είναι απο την Νορβηγία. Αν σας λεει κάτι αυτο το σκανδιναβικό χαριτωμένο ανοιξιάτικο mellow στυλάκι των KoC, μπορείτε να κατεβάσετε κομμάτια τους απο session στο ραδιόφωνο και απo διαφορα gigs. Εκει θα βρειτε μεταξύ άλλων και μερικά ωραία cover απο Portishead, Tom Petty κ.α.

Για κάτι πιο dance μπορειτε να ακούσετε το remix του Erlend Oye (αυτος με τα γυαλια) στο There is a Light that never goes out. Είναι η πρωτη φορά που ακούω πετυχημενη διασκευη σε τραγουδι του Morissey. Ακόμα και ο Jeff Buckley δεν μου άρεσε οταν ειχε παιξει Smiths. Εχω τις παραξενιές μου κι εγω. 

Ο Erlend Oye έχει μια μεγάλη δισκογραφική παρουσία. Εκτός απο την συμμετοχή του στους Kings of Convenience είναι η φωνή των The whitest boy alive, μια μπάντα με χαρουμενο μπητάτο στυλάκι (videoclip-Burning) + (mini documentary του channel4). Παράλληλα εχει βγαλει πολλά compilation και εχει κανει πολλές παραγωγές σαν DJ. Επίσης είναι αυτός που εγραψε και τραγούδησε το πασίγνωστο Poor Leno και το Remind me των Royksopp (videoclip-Remind me).
Εδώ θα βρείτε μερικά ακομα κομμάτια. (Πολύ καλό και το The Weight of Words σε remix Four Tet)

Τα υπόλοιπα θα τα βρείτε μόνοι σας. Παω να βαλω frontline στη γούνα μου και να βγω έξω


Τρίτη, 21 Απριλίου 2009

Το σκάνερ που τραγούδαγε



Εχω περάσει αρκετές ώρες στην ζωή μου σκανάροντας. Είχα προσέξει απο τότε οτι το σκανερ έκανε μεγάλες προσπάθειες να τραγουδήσει αλλα αμέσως έλεγα οτι δεν πάω καλά. Ευτυχώς υπάρχουν και χειρότεροι απο εμένα. Όπως αυτός ο bd594 που έβαλε το τόσο γνωστό σε μένα σκάνερ HP ScanJet 3C, να κανει τα φωνητικά του αγαπημένου Bohemian Rhapsody. Το σκάνερ συνοδευουν ενα Atari 800XL ως πιανο/όργανο, ενα TI-99/4a για ηλεκτρική κιθάρα, ένα 8ιντσο floppy disc σαν μπάσο και ενας τριαμισάρης σκληρός για γκόνγκ.

Πατήστε το play και ακούστε το κομμάτι όπως δεν το εχετε ξανακουσει ποτέ


υ.γ: Δεν εχει γίνει sampling και δεν εχουν προστεθεί ηχητικά εφε. Επίσης το σκανερ ηχογραφήθηκε 4 φορές για να κάνει και τις 4 φωνές

To πρωτοειδα στο laughing squid

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2009

Η μνήμη του σεισμού

Στο ραδιόφωνο παίζει Manu Chao. Οταν τελειώνει το τραγούδι αρχίζουν σύντομες ειδήσεις.

"Τους 267 εχουν φτάσει οι νεκροί απο το σεισμό στην Ιταλία. Αναμεσά τους και 16 παιδιά. Οι ιταλικές αρχές φοβούνται οτι ο αριθμός των νεκρών θα ανέβει κατα πολύ μέσα στις επόμενες μέρες, καθώς υπάρχουν ακόμα πολλοί αγνοούμενοι. Μέσα σε όλα αυτά ο πρωθυπουργός της χώρας, Σύλβιο Μπερλουσκόνι, συνέστησε στους πληγέντες απο το σεισμό να δουνε αυτή την εμπειρία σαν καμπινγκ το σαββατοκύριακο στην εξοχή..."

Ο ταξιτζής μονολογεί:
-...Ακουσε τον, ακουσε τον... αν δεν το έχει ζήσει, αμα δεν το χει ζησει...
-Πάρτον και στο γαμο σου να σου πει και του χρόνου
-ναι, ναι...

συνεχίζει να μονολογεί ο ταξιτζής
-Ομως, τόσοι νεκροι... διακοσιοι...εξηντα... Σε εμας ευτυχώς δεν ηταν ετσι...
-Τους βρηκε στις 3μιση, γιαυτο δεν προλάβανε να βγουνε
-και μας,  ο σεισμος ηταν στις 3:05

Θυμάται την ώρα ακριβώς, σκέφτηκα απορώντας

-Ναι, του λέω, κι εδω ηταν στις 3, αλλα το μεσημέρι. Στην Ιταλία έγινε στις 3μιση την νυχτα. Τους πέτυχε στο κρεβάτι, πάνω στον βαθύ τον ύπνο.
-Πέσαν και πολλά κτίρια όμως, γι' αυτο... ολη η πόλη
-Ηταν παλιά πόλη, μεσαιωνική.
-Ειναι τυχεροί όμως... Θα έχουνε για κανα δυο μήνες υγρασία και μετά θα φτιάξει ο καιρός.
-...!
-Εμεις κάτσαμε 4-5 βδομάδες στις σκηνές, ήταν δύσκολα...
-...
-μετα μπήκαμε στο κοντέινερ
-Πού ήταν το σπίτι σας?
-Στα Ανω Λιόσια. Ισοπεδώθηκε όλο το κέντρο. Κακώς μας άφησαν να χτίσουμε πάλι εκεί, κακώς
-...
-Τον Οκτώβρη μπήκαμε στο κοντέινερ. Ηταν πολύ δύσκολα. Βροχές, κρύο... 8 χρόνια έμεινα εκεί
-...
-Με τους νέους κάτι γίνεται. Οι γέροι δεν θα γυρίσουν ποτέ στα σπίτια τους. Είχα τον πατέρα μου 5 χρόνια. Δεν αντεξε. Έκανε 2 μπαη-πας, έβγαλε και καρκίνο... απο τη στεναχώρια του ολα αυτα. Απο το σεισμό.
-...
-Τους σκέφτομαι αυτούς τους ανθρώπους και είναι σαν να είμαι εκεί.  Για αυτούς τώρα αρχίζει ο Γολγοθάς...



Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

Πολεμώντας για το νερό


Cochabamba Originally uploaded by sabeth718



"Η γαλλική SUEZ θέλει να αποκτήσει το μονοπώλιο του νερού στην Θεσσαλονίκη"
Διαβάστε για την υπόθεση της πώλησης της ΕΥΑΘ (tvxs) και δείτε παρακάτω, τι συνέβη σε μια παρόμοια περίπτωση στη Βολιβία και γιατί οι πολυεθνικές επιβουλεύονται το νερό, ακόμα και εδω στην Ελλάδα
Θεματα:
  1. Βολιβία - o Πόλεμος για τη Βροχή
  2. Cochabamba, Βολιβία και οι μνηστήρες-νταβατζήδες του κέρδους
  3. Αφου αυτος ο πλανήτης είναι γαλάζιος, γιατί έχουμε πρόβλημα με το νερό;
  4. Το ξεπούλημα του νερού της Θεσσαλονίκης
  5. Η SUEZ και ο Δευτερος Πόλεμος για το Νερό στη Βολιβία



La crisis
(The Crisis is not economical... is personal) photo by Discaciate


Βολιβία - Ο Πόλεμος για τη Βροχή

Σεπτέμβριος 1998
Όλα ξεκινάνε από τα δάνεια…
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εγκρίνει δάνειο 138 εκ. δολαρίων στην Βολιβία, για να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός και να ενισχυθεί η ανάπτυξη της χώρας. Το ΔΝΤ όμως, δεν δίνει μόνο λεφτά αλλά δίνει και «συμβουλές». Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, είναι περισσότερος εντολές παρά συμβουλές. Η εντολή λοιπόν που δόθηκε στην Βολιβία ήταν να πουλήσει όσες κρατικές επιχειρήσεις είχαν μείνει στα χέρια της, μεταξύ των οποίων, τα Εθνικά Διυλιστήρια και μια τοπική εταιρία ύδρευσης, την SEMAPA.


Σεπτέμβριος 1999
Η Βολιβία ξεπουλάει το νερό της σε πολυεθνικη
Η Βολιβία υπογράφει ένα συμβόλαιο 2,5 δις δολαρίων για να παραδώσει τη διαχείριση του συστήματος ύδρευσης της πόλης Cochabamba στην Aguas del Tunari (μια διεθνής εταιρική συνεργασία επενδυτών). Συμπτωματικά (?) αυτοί ήταν και οι μοναδικοί ενδιαφερόμενοι για την αγορά. Συνεπώς και πλειοδότες του διαγωνισμού πώλησης.


Οκτωβριος 1999
Η Aguas del Tunari ανακοινώνει τα σχέδια της και το κράτος νομοθετεί την ιδιωτικοποίηση του νερού
Η Aguas del Tunari ανακοινώνει ότι πήρε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του νερού και του αποχετευτικού συστήματος της Cochabamba για 40 χρόνια. Επίσης ανακοινώνει ότι θα προχωρήσει σε παραγωγή ρεύματος και κατασκευή αρδευτικού συστήματος για τις αγροτικές καλλιέργειες τις περιοχής. Ο κυριος μέτοχος της Aguas del Tunari, είναι η περίφημη Bechtel. Η Bechtel λοιπόν που είναι η θυγατρική της International Water Ltd (τρομακτικό όνομα) υποστηρίζει ότι μεσα σε 5 χρόνια θα γίνουν και της Παναγιάς τα μάτια στην περιοχή της φτωχής Cochabamba. Την ίδια ώρα που οι μέτοχοι υπόσχονται λαγούς με πετραχήλια, η κυβέρνηση περνά την νομοθεσία που επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση του νερού και του συστήματος αποχέτευσης. Κατά συνέπεια γίνεται νομικά δυνατό να απαιτηθεί από τους κατοίκους της περιοχής να πληρώσουν για το νερό, όσο αξιώνει η ιδιωτική εταιρία που το εκμεταλλεύεται…


Ιανουάριος 2000
Οι τεράστιες αυξήσεις στην τιμή του νερού και οι πρώτες αντιδράσεις του κόσμου
Η Aguas del Tunari παρόλο που είχε υποσχεθεί στην κυβέρνηση ότι θα ανεβάσει τα τιμολόγια του νερoύ μόνο 35% για να καλύψει τα έξοδα της αναβάθμισης του συστήματος ύδρευσης, προχωρά σε αυξήσεις 200% και 300%. Η πόλη ακινητοποιείται για 4 μέρες, με απεργίες, διαδηλώσεις και οδοφράγματα από τους κατοίκους που διαμαρτύρονται για την ιδιωτικοποίηση και τις αυξήσεις.


4-5 Φεβρουαρίου 2000
Από τις ειρηνικές διαδηλώσεις στην εξέγερση
Ο κόσμος έχει φτάσει στα όρια του με την απραξία της κυβέρνησης. Δημιουργείται ένα συντονιστικό όργανο, La Coordinadora, ‘η συμμαχία για τη υπεράσπιση του νερού και της ζωής’. Επι κεφαλής μπαίνει ο Oscar Olivera, συνδικαλιστής και γνωστός ακτιβιστής με δράση κατά της παγκοσμιοποίησης. Πραγματοποιείται ειρηνική πορεία στην πόλη. Τα ΜΑΤ συγκρούονται με τους διαδηλωτές. Γίνεται μεγάλη χρήση δακρυγόνων. Οι τραυματίες φτάνουν τους 175, μεταξύ των οποίων δύο τελικά τυφλώνονται…
Τα ΜΜΕ της Δύσης αρχίζουν να μιλάνε για τον ‘Πόλεμο για το νερό


22 Μαρτίου 2000
Ανεπίσημο δημοψηφίσμα – 96% ενάντια στην ιδιωτικοποίηση
Η Coordinadora, διεξάγει δημοψήφισμα. Το 96% των ψηφοφόρων (50.000 ψήφισαν συνολικά) αποδοκιμάζει την πώληση στην Aguas del Tunari, αλλα η κυβέρνηση δείχνει σαφέστατη προτίμηση στα 2,5 δις δολάρια και αρνείται να διακόψει το συμβόλαιο.


3 Απριλίου 2000
Η εξέγερση εξαπλώνεται
Οι διαδηλώσεις από την την κεντρική πλατεία της Cochabamba εξαπλώνονται στην La Paz και σε άλλες πόλεις και φτάνουν μέχρι τις πιο απομακρυσμένες κοινότητες της Βολιβίας. Χιλιάδες πολίτες συγκρούονται με τα ΜΑΤ, στήνουν οδοφράγματα και δεν διαμαρτύρονται πλέον μόνο για το νερό αλλά και για την οικονομία και την ανεργία στη χώρα


6 Απριλίου 2000
Η κυβέρνηση συλλαμβάνει τον ηγέτη της Coordinadora
Το κράτος ανίκανο να χειριστεί την κρίση, αποφασίζει να παγιδεύσει και να συλλάβει τον ηγέτη του Συντονιστικού. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι καλούν τον Olivera και άλλα μέλη της Coordinadora για διαπραγματεύσεις σε σχέση με τα τιμολόγια. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, η αστυνομία εισβάλλει και συλλαμβάνει όλους τους ακτιβιστές.


8 Απριλίου 2000
Η δολοφονία του 17χρονου και η ‘κατάσταση πολιορκίας’
Ο Πρόεδρος της Βολιβίας, Hugo Banzer, κηρύσσει τη χώρα σε ‘κατάσταση πολιορκίας’. Πρόκειται για κάτι ανάλογο της ‘κατάστασης πολέμου’ που μπορεί, σύμφωνα με το Σύνταγμα, να ισχύσει για 90 μέρες. Κατά την περίοδο αυτή επιτρέπονται οι συλλήψεις χωρίς ένταλμα, μπορεί να επιβληθεί απαγόρευση της κυκλοφορίας και να περιοριστεί η μετακίνηση καθώς και τα ταξίδια. Ο στρατός έχει κατεβεί στους δρόμους για να επιβάλλει την τάξη. Ένας λοχαγός του Στρατού ντυμένος με πολιτικά στέκεται δίπλα στους αστυνομικούς σημαδεύει το πλήθος και πετυχαίνει στο κεφάλι ένα 17χρονο, τον Victor Hugo Daza. Eνας δημοσιογράφος ανεξάρτητου Βολιβιανου καναλιού θα απαθανατισει τη σκηνη σε βίντεο (φωτο) (βιντεο, πυροβολισμός στο 32''). O δολοφόνος του 17χρονου ήταν άρτια εκπαιδευμένος σε τακτικές επιβολής της τάξης και τακτικές τους πολέμου. Ενας από τους δεκάδες χιλιάδες απόφοιτους των στρατιωτικών σχολών των Η.Π.Α. που χρόνια τώρα εκπαιδεύουν Λατινοαμερικάνους στρατιωτικούς, πράκτορες και αστυνομικούς. Δύο χρόνια αργότερα γίνεται η δίκη του, σε στρατιωτικό δικαστήριο και ο λοχαγός Robinson Iriarte αθωώνεται... και λίγο αργότερα προάγεται σε ταγματαρχη.


9 Απριλίου 2000
Δακρυγόνα, σφαίρες τραυματίες και νεκροί
Τα ΜΑΤ της Βολιβίας συνεχίζουν να επιτίθενται στους διαδηλωτές με πραγματικές σφαίρες και δακρυγόνα. Όλοι είναι στους δρόμους, ακόμα και οι νοικοκυρές έχουν κατέβει και πετάνε πέτρες. Οι ξένοι δημοσιογράφοι στέλνουν ανταποκρίσεις και δηλώνουν ότι δεν έχουν ξαναδεί τέτοιο ξεσηκωμό. Η Αστυνομία στην La Paz και στη Santa Cruz ξεσηκώνεται και διαμαρτύρεται για τους χαμηλούς μισθούς. Οι διαδηλώσεις του Απρίλη αφήνουν πίσω 6 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες καθώς και πολλές βίαιες συλλήψεις και κρατήσεις


10 Απριλίου 2000
Η κυβέρνηση υποχωρεί και δίνει τον έλεγχο του νερού στην Coordinadora
Το τελευταίο βίαιο κύμα των διαδηλώσεων οδηγεί σε μια ιστορική νίκη των κατοίκων της πόλης της Cochabamba. Ο Oscar Olivera υπογράφει συμφωνία με την κυβέρνηση, συμφωνα με την οποία γίνεται ανάκληση της πώλησης στην Aguas del Tunari και παράδοση της διαχείρισης στην Συμμαχία των κατοίκων της πόλης, την Coordinadora. Επίσης διασφαλίζεται η απελευθέρωση των συλληφθέντων, αποσύρεται η νομοθεσία που επιτρέπει την ιδιωτικοποίηση, καθως και ο νόμος που απαγορεύει από τους αγρότες να βγάζουν νερό από τα πηγάδια τους(!)


12 Απριλίου 2000
Οι απαράδεκτες δηλώσεις του προέδρου της Παγκόσμιας Τράπεζας
Όταν ρωτήθηκε για τα γεγονότα, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, James Wolfensohn, υποστήριξε ότι το νερό δεν πρέπει να ανήκει στο κράτος, αλλά να είναι ιδιωτικό. Μάλιστα δήλωσε ότι «Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το νερό είναι η σπατάλη του επειδή δεν τιμολογείται υψηλά.»


16 Απριλίου 2000
Διαμαρτυρίες στο Διεθνες Νομισματικό Ταμείο και τη Παγκόσμια Τράπεζα.
Χιλιάδες διαδηλωτές ενάντια στην παγκοσμιοποίηση επιχείρησαν να αποκλείσουν την συνάντηση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσιγκτον. Τα αιτήματα τους ήταν η διαγραφή του χρέους των φτωχών κρατών – όπως της Βολιβίας. Ο Oscar Olivera ήταν παρών και δήλωσε πως
«Οι άνθρωποι ξαναβρήκαν την αξιοπρέπεια τους, την ικανότητα της αυτό-οργάνωσης και το πιο σημαντικό από όλα, οι άνθρωποι δεν φοβούνται πια»



6 Αυγούστου 2001
Παραίτηση του Προέδρου της Βολιβίας
Βαριά άρρωστος από καρκίνο στους πνεύμονες και στο συκώτι, ο Hugo Banzer παραιτείται από πρόεδρος της χώρας και τη θέση του αναλαμβάνει ο 41χρονος αντιπρόεδρος Jorge Quiroga. Ο νέος πρόεδρος κατάγεται από την Cochabamba, είναι πρώην μεγαλοστέλεχος της IBM και θα προεδρεύσει ένα χρόνο, όσο χρειάζεται δηλάδή για να κλείσει η τρέχουσα προεδρική 5ετία.


Νοεμβριος 2001
Η Aguas del Tunari ζητάει αποζημίωση
Η Aguas del Tunari που επιχείρησε να εκμεταλλευτεί το νερό της Cochabamba απαιτεί να αποζημιωθεί και πηγαίνει το θέμα στην ICSID. Η ‘International Centre for Settlement of Investment Disputes’ είναι ένας Οργανισμός που έχει σαν σκοπό την διαιτησία και την επίλυση διαφορών που προκύπτουν μεταξύ επενδυτών του ιδιωτικού τομέα και κυβερνήσεων. Η Aguas del Tunari ισχυρίζεται ότι η Βολιβία καταπάτησε διμερή εμπορική συμφωνία με την Ολλανδία(!). Ας θυμηθούμε ότι η Bechtel που ήταν ο κυρίως μέτοχος της Aguas del Tunari είναι θυγατρική της International Water Ltd που εχει την εδρα της στην Ολλανδία…


27 Νοεμβριου 2001
Ο Oscar Olivera συλλαμβάνεται από τις βολιβιανές αρχές
Ο Oscar Olivera συλλαμβάνεται στην Cochabamba από τις βολιβιανές αρχές με τις κατηγορίες: της στάσης, συνωμοσίας, πρόκληση διατάραξης της δημόσιας τάξης και αλλων εγκληματικών πράξεων. Με αναλογες κατηγορίες συλλαμβάνονται και αλλα δυο μέλη της Coordinadora. Ο Olivera αφήνεται ελεύθερος αλλα πρέπει να παρουσιάζεται σε Α.Τ. κάθε 72 ώρες.


30 Νοεμβριου 2001
Οι κατηγορίες αποσύρονται
Εκατοντάδες γράμματα διαμαρτυρίας φτάνουν στις αρχές και η κυβέρνηση αναγκάζεται να δηλώσει ότι θα αποσυρθούν οι κατηγορίες εναντίον του Olivera και των αλλων δύο ακτιβιστών.


18 Δεκεμβρίου 2001
Οι θέσεις της Bechtel για την εξέγερση και το νερό
Η εκπρόσωπος τυπου της Bechtel, δήλωσε ότι «είναι σημαντικό να καταλάβουμε την διαφορά μεταξύ της μονάδας χρέωσης του νερού και των λογαριασμών, που είναι ανάλογοι με την ποσότητα της κατανάλωσης. Για τους φτωχούς η αύξηση ήταν μικρή. Ούτε 10%» και προσθέτει λέγοντας πως «υπεύθυνη για την οργή του κόσμου ήταν η πολιτική αστάθεια και όχι οι αυξήσεις στο νερό» και κλείνει καθησυχάζοντας πως η Bechtel πηγε στην ICSID για διαμεσολάβηση και όχι γιατι θέλει να κάνει μήνυση. Αλλα αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που η Bechtel δήλωνε άλλα και έκανε άλλα…


2 Φεβρουαρίου 2002
Δαυίδ εναντίον Γολιάθ
Η Bechtel προχωρά σε απαίτηση να αποζημιωθεί για τη ζημία που προκλήθηκε από την αθέτηση συμφωνίας από την Βολιβία. Το ποσό που ζητά είναι τεράστιο. Η Bechtel με ετήσια έσοδα πάνω από 14 δις, ζητάει 25 δις από την Βολιβία που έχει κρατικό προϋπολογισμό μόλις 2,7 δις
Και ας μην ξεχνάμε πως το συμβόλαιο αγοράς ήταν στα 2,5 δις


Cochabamba, Βολιβία και οι μνηστήρες-νταβατζήδες του κέρδους
Η Cochabamba είναι μια πόλη 800.000 κατοίκων που βρίσκεται πάνω στις Άνδεις. Είναι η 3η μεγαλύτερη πόλη της Βολιβίας, της φτωχότερης χώρας της Λατινικής Αμερικής. Πάνω από το 70% του πληθυσμού της χώρας ζει κάτω από τα όρια της φτώχιας. Ένα στα δέκα παιδιά πεθαίνει πριν κλείσει τα 5 χρόνια. Η χώρα, από το 80 και μετά έχει αναγκαστεί να δανείζεται συνεχώς από την Διεθνή Δανειοδοτική Κοινότητα με τελείως ασύμφορα επιτόκια. Τα δάνεια αυτά είναι αδύνατο να ξεχρεωθούν, γιατί είναι φτιαγμένα ετσι ώστε να μη ξεχρεώνονται, αλλά να σε αναγκάζουν να ξεπουλάς τη χώρα. Έτσι λοιπόν η Βολιβία πούλησε την κρατική της αεροπορική εταιρία, τον οργανισμό σιδηρόδρομων, τα ορυχεία της και την δημόσια εταιρεία ηλεκτρισμού σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Τα έσοδα που προήλθαν από τις αποκρατικοποιήσεις συγκράτησαν τον πληθωρισμό, αλλά προκλήθηκε ύφεση και εκτίναξη της ανεργία στα ύψη.
Σημείωση: Πολλές φορές οι αγοραστές δεν κάνουν περικοπές και απολύσεις, αλλά τους συμφέρει να προχωρήσουν σε πλήρη διάλυση της εταιρίας που αγόρασαν. Παράδειγμα, η κρατική αεροπορική εταιρία της Αργεντινής, επι πρωθυπουργίας Μένεμ, πουλήθηκε στο 1/10 της αξίας της. Ηταν κερδοφόρα και με μεγάλο και ολοκαίνουργιο στόλο αεροπλάνων. Η εταιρία που την αγόρασε, αντί να την λειτουργήσει, την διέλυσε. Πούλησε ο,τι πουλιόταν, δηλαδή τα πάντα. Πούλησε τα αεροπλάνα, ακόμα και σαν ανταλλακτικά, πούλησε τις καρέκλες, τα πλακάκια, τις γλάστρες… και έτσι εξαργύρωσε άμεσα τα 9/10 της αξίας της.
Η Παγκόσμια Τράπεζα, κυρίαρχος δανειστης των φτωχων κρατων, εδώ και χρόνια άλλαξε την τακτική της, πάντα στοχεύοντας στο υψηλότερο κέρδος. Ενώ λοιπόν τα προηγούμενα χρόνια έδινε εύκολα δάνειο για να φτιαχτούν μεγάλα φράγματα τώρα έχει σταματήσει. Αυτό συνέβη γιατί τα φράγματα αποδείχτηκαν τεράστιες αποτυχίες, με λίγα εως καθόλου κέρδη. Οι μοναδικοί που όπως φαίνεται επωφελήθηκαν ήταν οι πολιτικοί και οι κατασκευαστικές, αφήνοντας πίσω τους μεγάλες καταστροφές και δημόσια χρέη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το φράγμα που ακόμα χτίζεται στη Αργεντινή και το κόστος του έχει φτάσει στο 10πλάσιο του αρχικού δανείου. Ετσι η Παγκόσμια Τράπεζα προχωράει με ασφάλεια εξαναγκάζοντας τις φτωχές χώρες με χρέος να παραδώσουν το νερό τους στα διεθνή συμφέροντα.

Αυτό που κι εμεις στην Ελλαδα ακουμε τοσο συχνα ως αποκρατικοποίηση ή ιδιωτικοποιηση…



Αφου αυτος ο πλανήτης είναι γαλάζιος, γιατί έχουμε πρόβλημα με το νερό;
Ο περισσότερος κόσμος έχει την εντύπωση ότι η έλλειψη του νερού έχει σχέση με τη συχνότητα των βροχοπτώσεων. Στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι ούτε η μισή αλήθεια. Για παράδειγμα η Πολωνία έχει συχνές βροχοπτώσεις, αλλα οι λίμνες, τα ποτάμια και ο υδροφόρος ορίζοντας της είναι τόσο μολυσμένα που τελικά το νερό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί δεν είναι περισσότερο από αυτό του Μπαχρέιν(!). Επίσης μην ξεχνάμε οτι ετσι κι αλλιως μόνο το 1% του συνολικού νερού είναι πόσιμο.
Ήδη σήμερα πολλές περιοχές (Νότια Καλιφόρνια, χώρες του Περσικού Κόλπου) αγοράζουν νερό και το εισάγουν με αγωγούς και άλλα μέσα. Οι εκτιμήσεις λένε ότι πολύ σύντομα η αξία και τα κέρδη του νερού θα ξεπεράσουν αυτά του πετρελαίου. Δεν μπορεί κανείς να τους αδικήσει, αν σκεφτούμε πως για τα καύσιμα μπορούμε να βρούμε εναλλακτικές, για το νερό όμως όχι. Στο κάτω-κάτω ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς βενζίνη, χωρίς τηλέφωνο και χωρίς ηλεκτρισμό, αλλα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ζήσει χωρίς νερό.





Το ξεπούλημα του νερού της Θεσσαλονίκης
Οι ερευνητές της επιχειρησιακής στρατηγικής μεγάλων υπερ-πολυεθνικών έχουν προβλέψει ότι η έλλειψη του πόσιμου νερού θα επιφέρει τεράστια κέρδη. Το νερό είναι για αυτούς το τέλειο προϊον, δεν χρειάζεται να μας πείσουν να το αγοράσουμε, μας είναι αναγκαίο ήδη. Ετσι, εδώ και δυο δεκαετίες έχει ξεκινήσει ένα σχέδιο απόκτησης του μονοπωλίου του νερού. Οι πιο μεγάλες επιχειρήσεις στο χώρο της εκμετάλλευσης του νερού είναι οι γαλλικές Vivendi Environment και Suez. Η Suez είναι ήδη μέτοχος της ΕΥΑΘ (Εταιρεία Υδρεύσεως Αποχετεύσεως Θεσσαλονίκης) και σύντομα θα ολοκληρώσει τα σχέδια της για να γίνει ο κυριως μέτοχος της επιχείρησης. Αυτό σημαίνει ότι θα αποκτήσει το μονοπώλιο του συστήματος ύδρευσης και αποχέτευσης της Θεσσαλονίκης. Η Bechtel, εξαιτίας της οποίας ξεσηκώθηκε ολόκληρη η Βολιβία, είναι γνωστή για τις πολιτικές διασυνδέσεις τις. Παρόλα αυτά δεν φτάνει σε επιχειρηματική αναπτυξη τις γαλλικές, οι οποίες ήδη διαχειρίζονται αμερικάνικο νερό.
Εδώ θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση, σημειώνοντας το αυτονόητο. Οι επενδυτικές εταιρίες δεν είναι φιλανθρωπικοί οργανισμοί. Αυτό σημαίνει οτι δεν θα δώσουν τα λεφτά τους για ανθρωπιστικούς σκοπούς, αλλά για να έχουν κέρδος. Συνεπώς, είναι αφελές να πιστεύουμε ότι πχ. η Suez θα κάνει θαύματα με το υδρευτικό σύστημα της Θεσσαλονίκης. Σε ο,τι πράξεις προχωράει μια ιδιωτική επενδυτική εταιρία, προχωράει γιατί αποσκοπεί στο κέρδος, αυτή είναι η Φύση της. Το κέρδος όμως προέρχεται από την εκμετάλλευση και την υπερτίμηση. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπου θα γίνει μονοπωλιακά, μιλάμε για εκβιασμό γιατι θα εμπορευονται με γνώμονα το κέρδος το - απολύτως αναγκαιο σε εμας - νερο.

Το νερό είναι δικαίωμα του ανθρώπου και όχι εμπορεύσιμο αγαθό.

Όπως δεν μπορούμε να πείσουμε ένα λιοντάρι να γίνει χορτοφάγο έτσι δεν μπορούμε να πείσουμε έναν επενδυτή να μην μας βλέπει αποκλειστικά και μόνο σαν ευρώ.


Οι υπέρμαχοι των ιδιωτικοποιήσεων, όπως η Παγκοσμια Τραπεζα, έχουν να αντιπαρατάξουν επιχειρήματα. Πιστευουν ότι μια πληρης ιδιωτικοποιηση όλων των επιχειρήσεων θα φέρει μια ισορροπία στην αγορά. Το κυριότερο… θα σταματήσουν οι πολιτικοί να λυμαίνονται τις κρατικές επιχειρήσεις. Αυτό αληθεύει… Το θεμα είναι ότι το κυνήγι του κέρδους θα γίνει ακόμα πιο άγριο και δεν θα υπάρχει τίποτα να μας προστατευσει όταν θα είμαστε τα απόλυτα θύματα. Συνεχίζουν οι υπέρμαχοι, λέγοντας πως μόνο όταν κατι κοστίζει δεν το σπαταλάμε ευκολα. Κι αυτό αληθεύει.
Θα ήθελα να μαθω όμως για αυτούς, πόσο κοστίζει μια ανθρώπινη ζωή.

Φοβάμαι ότι αν τολμούσαν να απαντήσουν ειλικρινά θα λέγανε ότι κοστίζουμε όσο το χρήμα που έχουμε.

Γι’ αυτό οι φτωχοί δεν έχουνε κόστος και οι πλούσιοι αξίες.

Η SUEZ και ο Δευτερος Πόλεμος για το Νερό στη Βολιβία
Για αυτους που αναρωτιούνται τι απέγινε η Βολιβία με το θέμα του Πολέμου για το νερό, ιδού η συνέχεια της ιστορίας.
Το 2005 ξεκίνησε δευτερος πόλεμος. Αυτην την φορά απο την πόλη του El Alto εναντια στην SUEZ. Ναι, ναι! την ίδια που θέλει να πάρει και την ΕΥΑΘ...
Συμφωνα με στοιχεία η εταιρία αυτή ανάγκασε 200.000 κατοικους να μεινουν χωρις νερό γιατί επέβαλε τέλος σύνδεσης 500 δολάρια, σε ανθρωπους που κερδιζουν 1 δολαριο τη μέρα...
Οι κάτοικοι της πόλης τελικά κατάφεραν να διώξουν την SUEZ απο τη διοικηση της εταιρίας ύδρευσης.
To ίδιο συνέβη και στην Αργεντινή το 2003 οπου η SUEZ κατείχε το 40% και είχε φτάσει το κόστος του νερού σε αβάσταχτα υψη, ειδικά μετά την πτώχευση της χώρας. Όμως δεν χρειαζεται να πτωχεύσει κανεις για να εξεγερθεί. Στη Ατλάντα, των Η.Π.Α οι πολίτες αναγκάσαν την γαλλική εταιρία να αφήσει την διοικηση της επιχείρησης ύδρευσης εξαιτίας της ακρίβειας, των συχνών διακοπών και της κακής ποιότητας νερού.

Μια ακόμα μαχη τελείωσε, αλλα ο πόλεμος μόλις άρχιζει...

Τώρα η Suez στοχεύει στην ΕΥΑΘ, ίσως να ήρθε η ώρα της Θεσσαλονίκης να πολεμήσει για το δικαίωμα στο νερό...




Προτάσεις για να μαθετε περισσότερα.
  • Δειτε το 4λεπτο απόσπασμα του πολυ καλου ντοκυμαντέρ "The Corporation" που αναφέρεται στη Bechtel και στον Πολεμου του Νερού στη Βολιβία. (eng)
  • Δειτε το απόσπασμα του ντοκυμαντέρ Zeitgeist Addendum που εξηγει τις αρπακτικές πρακτικες των πολυεθνικών απέναντι στις χρεωμένες χώρες, χαριν στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τραπεζα. Αυτό που συμβαινει στην Βολιβία αλλα και στην Ελλάδα. Το μεγάλο ξεπούλημα. Τις ιδιωτικοποιησεις. (eng)
  • Διαβαστε τo άρθρο του William Finnegan στο περιοδικό The New Yorker (eng)
  • Διαβάστε τι δεν θελει η E.E. να μαθουμε για τις ιδιωτικοποιήσεις (eng)
  • Δειτε ντοκουμεντα με τους λογαριαμους του νερού στην Cochabamba πριν και μετα την ανάληψη της επιχειρησης απο την Aguas the Tunari (ναι, μπορεις να βρεις τα παντα στο ιντερνετ)
  • Ενα σχετικό κειμενο Democracy Center με πολλά ενδιαφέροντα links (eng)
  • Πληροφοριες για τον Πολεμο του Νερου απο την wapedia (το αντιστοιχο της wiki για τα κινητα - eng)
  • Ενα ενδιαφέρον πόστ για το θέμα της ιδιωτικής εκμετάλλευσης του νερού στο εξωτερικό και στην Ελλάδα (ελληνικα)
  • Φωτογραφίες απο τον Πολεμο του Νερου στην Cochabamba το Φεβρουαριο του 2000


Σχετικά με την SUEZ
  • Δειτε ενα συντομο βιντεο-παρουσίαση των δραστηριoτήτων της Suez (eng)
  • Αρθρο για την Suez απο μια μεγαλη ερευνα για τους "Βαρωνους του Νερού" που πραγματοποιησε μια διεθνης οργανωση ανεξάρτητων δημοσιογράφων (eng)
  • To who is who της εταιρίας (eng)

Σχετικά ντοκυμαντέρ που μπορειτε να δείτε

και τέλος...
το blog των συνδικαλιστών της ΕΥΑΘ

=========================================================
UPDATE - 29 νοεμβριου 2011
=========================================================
Πολλά έχουν γίνει απο την εποχή που έκανα αυτη την έρευνα. Ξαναδιαβάζοντας το κείμενο αυτό, μοιάζουν όσα έγραψα να ειναι προφητικά. Τις εξελίξεις που μας γεμίζουν απαισιοδοξία τις ξέρουμε και τις ζούμε. Δεν υπάρχει άλλη λύση απο το να δράσουμε. Μια αισιόδοξη προσπάθεια είναι Η ΚΙΝΗΣΗ 136


Παρασκευή, 3 Απριλίου 2009

Ζητάμε Πόλεμο - Κι εμείς Ειρήνη!




Κοίταζα τα video απο τις χθεσινες φασαρίες στο Λονδίνο με αφορμή το G20, θυμήθηκα και το δικό μας Δεκεμβρη και το μυαλό μου πέταξε στα παιδικά μου χρόνια όταν έπαιζα στη αλάνα ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Το λέγαμε "Πολεμος και Ειρήνη". Μπορεί να μη το έχετε ξανακούσει ή να το ξέρετε κάπως διαφορετικά. Οι κανόνες του απλοί.
Τα παιδιά χωρίζονται σε δυο ομάδες. Οι δυο ομάδες φτιαχνουν απο μια ανθρώπινη αλυσίδα και στέκονται αντιμέτωπες σε αποσταση μερικών μέτρων. Η μια πλευρά παίρνει τον ρόλο του Πολέμου και η άλλη της Ειρήνης. Υστερα αρχίζει η πρόκληση, καθε ομάδα όλη μαζι μια φωνή:
-Ζητάμε Πόλεμο!!!
-Κι εμείς Ειρήνη!
-Σε ποιόν παραδίνεστε?
Πρέπει να διαλέξουμε ποιός θα μας επιτεθεί. Διαλέγουμε. Παίρνει φόρα για να μας ορμήσει. Τα χέρια σφίγγουν για να κρατήσουν. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει, ξέρεις οτι θα επιτεθεί απο στιγμη σε στιγμή, αλλά δεν ξέρεις σε ποιόν. Τρέχει με όλη τη φόρα, όλο το βάρος και σπάει την αλυσίδα. Παίρνει έναν απο εμάς, εναν απο αυτούς που σπάσαν, τον πιο δυνατό, και τον πάει στην ομάδα του. Συνεχίζουν...
-Ζητάμε Πόλεμο!!!
-Κι εμείς Ειρήνη!
Οι μανάδες βγαινουν στα μπαλκόνια, να μας μαζέψουν γιατι έχει βραδιάσει.

Μερικές φορές είναι σαν να ξαναζώ εκείνα τα δευτερόλεπτα πριν την επίθεση. Τις στιγμές που σφίγγουν τα χέρια σου και περιμένεις χωρίς να ξέρεις πού θα χτυπήσουν. Εκείνες τις στιγμές που βλέπω τα ΜΑΤ να σηκώνουν τα γκλομπ και να ορμάνε, σε κάθε δρόμο, σε καθε πορεία, στην πολυκατοικία της Ασκληπιού, στο Λονδίνο, παντού...

-Ζητάμε Πόλεμο!
-Κι εμεις Ειρήνη!!!
-Σε ποιον παραδίνεστε?
-Σε κανέναν...
Οι αλάνες δεν υπάρχουν πια. Οι μανάδες κοιτάζουν τα παιδιά να τρέχουν στους δρόμους. Σε παίρνουν στο κινητό.
-Παιδί μου, έβγαλε σκοτάδι, γύρνα πίσω
-Μαμά, θα αργήσω. Ζητάνε πόλεμο και λεφτά και ψήφους και να δουλευω χωρις να σηκώνω το κεφάλι. Με καταλαβαίνεις? Ζητάνε τη ζωή μου


Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

#GRIOTS photo book



Μερικες απο τις φωτογραφιες που εβγαλα τον Δεκεμβρη, σε μορφη flash book (πιαστε τη σελιδα απο την κατω δεξια ακρη και γυρισε την)
Το photo-book σε μεγαλυτερο μεγεθος

Περισσοτερες #griot φωτος στο λογαριασμο μου στο flickr